1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 – 66 – 67 – 68 – 69 – 70 – 71 – 72 – 73 – 74 – 75 – 76 – 77 – 78 – 79 – 80 – 81 – 82 – 83 – 84 – 85 – 86 – 87 – 88 – 89 – 90 – 91 – 92 – 93 – 94 – 95 – 96 – 97 – 98 – 99 – 100 – 101 – 102 – 103 – 104 – 105 – 106 – 107 – 108 – 109 – 110 – 111 – 112 – 113 – 114 – 115 – 116 – 117 – 118 – 119 – 120 – 121 – 122 – 123 – 124 – 125 – 126 – 127 – 128 – 129 – 130 – 131 – 132 – 133 – 134 – 135 – 136 – 137 – 138 – 139 – 140 – 141 – 142 – 143 – 144 – 145 – 146 – 147 – 148 – 149 – 150 – 151 – 152 – 153 – 154 – 155 – 156 – 157 – 158 – 159 – 160 – 161 – 162 – 163 – 164 – 165 – 166 – 167 – 168 – 169 – 170 – 171 – 172 – 173 – 174 – 175 – 176 – 177 – 178 – 179 – 180 – 181 – 182 – 183 – 184 – 185 – 186 – 187 – 188 – 189 – 190 – 191 – 192 – 193 – 194 – 195 – 196 – 197 – 198 – 199 – 200
Âl-i İmrân Suresi, Kur’an’ın 3. suresi olup Medine döneminde indirilmiştir ve 200 ayetten oluşur. Adını, 33. ayette geçen ve Meryem’in babası İmrân’ın ailesini ifade eden “Âl-i İmrân” ifadesinden alır. Surede tevhid, peygamberlik, Ehl-i Kitap ile ilişkiler, Meryem ve İsa’nın hayatı, Uhud Savaşı, sabır, tevekkül ve ahiret konuları üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında Allah’tan başka ilah bulunmadığı, O’nun diri ve her şeyi ayakta tutan olduğu belirtilir. Kur’an’ın kendinden önceki kitapları doğrulayıcı olarak indirildiği açıklanır. Tevrat ve İncil’in de Allah tarafından gönderildiği hatırlatılır. Kur’an’da muhkem ve müteşabih ayetlerin bulunduğu belirtilerek kalplerinde eğrilik bulunanların müteşabih ayetlerin peşine düştükleri ifade edilir.
Surede İmrân ailesinin seçilmişliği anlatılır. İmrân’ın eşi, doğacak çocuğunu Allah’a adadığını söyler. Doğan çocuk Meryem olur. Allah Meryem’i güzel bir şekilde kabul eder ve Zekeriyya’nın himayesine verir. Meryem’in yanında bulunan olağanüstü rızıklar anlatılır ve bunun üzerine Zekeriyya Allah’tan bir evlat ister. Yaşlı olmasına rağmen Yahya ile müjdelenir.
Âl-i İmrân Suresi’nde Meryem ve İsa kıssasına geniş yer verilir. Meryem’e melekler tarafından Allah’ın bir kelimesi olan İsa ile müjdelendiği bildirilir. İsa’nın babasız olarak yaratılması anlatılır. Allah’ın ona kitap, hikmet, Tevrat ve İncil öğrettiği belirtilir. İsa’nın Allah’ın izniyle çeşitli mucizeler gösterdiği anlatılır. Ancak İsa’nın ilah olmadığı, Allah’ın kulu ve elçisi olduğu vurgulanır. İsa’nın yaratılışı bakımından Âdem’e benzediği belirtilir; Allah onu topraktan yaratmış ve “Ol” demiştir.
Surede Necran Hristiyanlarıyla yapılan tartışmalara da işaret edilir. Ehl-i Kitap Allah’ın birliğine çağrılır ve şu ortak ilkeye davet edilir:
“Allah’tan başkasına kulluk etmeyelim, O’na hiçbir şeyi ortak koşmayalım.” (Âl-i İmrân 64)
Âl-i İmrân Suresi’nin önemli bölümlerinden biri Uhud Savaşı ile ilgilidir. Müslümanların başlangıçta üstünlük sağlamalarına rağmen bazı okçuların Allah’ın Elçisi’nin emrine uymamaları sonucu savaşın seyrinin değiştiği anlatılır. Bu olay üzerinden itaat, sabır ve disiplin dersleri verilir. Müminlerin karşılaştıkları zorlukların bir imtihan olduğu açıklanır.
Surede Bedir Savaşı’na da değinilir ve Allah’ın müminlere yardım ettiği hatırlatılır. Zaferin sayı ve güçten değil, Allah’ın yardımıyla gerçekleştiği vurgulanır.
Âl-i İmrân Suresi’nde faiz yasağı da yer alır. Kat kat artırılmış faizden kaçınılması emredilir. İnsanlar bağışlamaya, cennete ve Allah’ın mağfiretine koşmaya teşvik edilir. Takva sahiplerinin bollukta ve darlıkta infak ettikleri, öfkelerini yuttukları ve insanları affettikleri belirtilir.
Surede ölümün kaçınılmaz olduğu sık sık hatırlatılır. Her canın ölümü tadacağı ve insanların yaptıklarının karşılığını kıyamet günü tam olarak alacakları bildirilir.
Âl-i İmrân Suresi’nin son ayetleri Kur’an’ın en etkileyici bölümleri arasında yer alır. Göklerin ve yerin yaratılışı, gece ile gündüzün değişmesi üzerinde düşünen akıl sahipleri övülür. Onların:
“Rabbimiz! Sen bunları boş yere yaratmadın.” (Âl-i İmrân 191)
diyerek Allah’ı andıkları anlatılır. Bu bölüm, tefekkür ve kulluğun önemini vurgular.
Sure, müminlere sabırlı olmalarını, direnç göstermelerini, sınırları korumalarını ve Allah’tan sakınmalarını emreden şu çağrıyla sona erer:
“Ey iman edenler! Sabredin, sabırda yarışın, hazırlıklı ve uyanık bulunun, Allah’tan sakının ki kurtuluşa eresiniz.” (Âl-i İmrân 200)
Genel olarak Âl-i İmrân Suresi, tevhidi savunan, Meryem ve İsa’nın hayatını açıklayan, Ehl-i Kitap ile ilişkileri düzenleyen, Uhud Savaşı’ndan dersler çıkaran, sabır, tevekkül ve takvayı öğreten, iman ve ahlak esaslarını güçlü biçimde vurgulayan Kur’an’ın en önemli ve kapsamlı surelerinden biridir.