1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 – 66 – 67 – 68 – 69 – 70 – 71 – 72 – 73 – 74 – 75 – 76 – 77 – 78 – 79 – 80 – 81 – 82 – 83 – 84 – 85 – 86 – 87 – 88 – 89 – 90 – 91 – 92 – 93 – 94 – 95 – 96 – 97 – 98 – 99 – 100 – 101 – 102 – 103 – 104 – 105 – 106 – 107 – 108 – 109 – 110 – 111 – 112 – 113 – 114 – 115 – 116 – 117 – 118 – 119 – 120 – 121 – 122 – 123 – 124 – 125 – 126 – 127 – 128 – 129 – 130 – 131 – 132 – 133 – 134 – 135 – 136 – 137 – 138 – 139 – 140 – 141 – 142 – 143 – 144 – 145 – 146 – 147 – 148 – 149 – 150 – 151 – 152 – 153 – 154 – 155 – 156 – 157 – 158 – 159 – 160 – 161 – 162 – 163 – 164 – 165 – 166 – 167 – 168 – 169 – 170 – 171 – 172 – 173 – 174 – 175 – 176 – 177 – 178 – 179 – 180 – 181 – 182 – 183 – 184 – 185 – 186 – 187 – 188 – 189 – 190 – 191 – 192 – 193 – 194 – 195 – 196 – 197 – 198 – 199 – 200 – 201 – 202 – 203 – 204 – 205 – 206
A‘râf Suresi, Kur’an’ın 7. suresi olup büyük ölçüde Mekke döneminde indirilmiştir ve 206 ayetten oluşur. Adını, 46 ve 48. ayetlerde geçen ve “yüksek yerler, surlar” anlamına gelen “A‘râf” kelimesinden alır. Sure, Kur’an’ın en uzun surelerinden biri olup tevhid, peygamberlik, ahiret, insanın yaratılışı ve geçmiş ümmetlerin ibret verici kıssaları üzerinde geniş şekilde durur.
Surenin başlangıcında Kur’an’ın insanları uyarmak ve müminlere öğüt vermek için indirildiği belirtilir. İnsanların Allah’ın indirdiğine uymaları, O’ndan başka dostlar ve otoriteler edinmemeleri gerektiği vurgulanır.
A‘râf Suresi’nde insanın yaratılışı ve şeytanın düşmanlığı ayrıntılı biçimde anlatılır. Âdem’in yaratılması, meleklere secde emri verilmesi ve İblis’in kibirlenerek bu emre karşı çıkması zikredilir. İblis’in, insanları doğru yoldan saptırmak için mücadele edeceği bildirilirken insanlara onun tuzaklarına karşı dikkatli olmaları öğütlenir.
Surede Nuh, Hud, Salih, Lut, Şuayb ve Musa gibi birçok peygamberin kıssalarına geniş yer verilir. Her peygamberin kavmini Allah’a kulluğa çağırdığı, ancak çoğu toplumun bu çağrıyı reddettiği anlatılır. Bu kavimlerin inkârları sebebiyle çeşitli şekillerde helak edildikleri belirtilir. Böylece geçmiş ümmetlerin başına gelenlerden ibret alınması istenir.
A‘râf Suresi’nin en geniş bölümlerinden biri Musa ile Firavun kıssasıdır. Musa’nın Firavun’a gönderilişi, mucizeleri, Firavun’un inkârı, İsrailoğulları’nın kurtarılması ve daha sonra yaşanan olaylar ayrıntılı olarak anlatılır. Bu kıssa, hak ile batıl arasındaki mücadelenin önemli örneklerinden biri olarak sunulur.
Surede kıyamet ve ahiret sahneleri de ele alınır. Cennetliklerle cehennemlikler arasındaki konuşmalar anlatılır. Ayrıca A‘râf ehli olarak adlandırılan, cennet ile cehennem arasında bulunan yüksek bir yerdeki insanların durumundan söz edilir. Sureye adını veren bölüm de burasıdır.
A‘râf Suresi’nde Allah’ın güzel isimleri zikredilir ve insanların O’na bu isimlerle dua etmeleri öğütlenir. Ayrıca Allah’ın ayetlerini yalanlayanların durumları, dünya hayatının geçiciliği ve insanın Allah’a karşı sorumluluğu sık sık hatırlatılır.
Surenin son bölümünde Kur’an’a saygı gösterilmesi, Allah’ın çokça zikredilmesi ve kibirden uzak durulması emredilir. Meleklerin Allah’a ibadetten geri durmadıkları, O’nu tesbih ettikleri ve O’na secde ettikleri bildirilerek sure sona erer.
Genel olarak A‘râf Suresi, insanın yaratılışını ve şeytanla mücadelesini açıklayan, birçok peygamber kıssasıyla tevhid mesajını pekiştiren, geçmiş ümmetlerin akıbetlerinden ibretler sunan, ahiret sorumluluğunu hatırlatan ve insanları Allah’ın yoluna çağıran Kur’an’ın en kapsamlı surelerinden biridir.