1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43
Ra‘d Suresi, Kur’an’ın 13. suresi olup çoğunluğun görüşüne göre Medine döneminde indirilmiştir ve 43 ayetten oluşur. Adını, 13. ayette geçen ve “gök gürültüsü” anlamına gelen “ra‘d” kelimesinden alır. Surede Allah’ın kudreti, vahyin hak oluşu, tevhid, ahiret ve insanların Allah’ın ayetleri karşısındaki tutumları üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında Kur’an’ın Allah tarafından indirilen hak bir kitap olduğu belirtilir. Ancak insanların çoğunun buna iman etmediği ifade edilir. Ardından göklerin direksiz yükseltilmesi, güneş ve ayın belirli bir düzen içinde hareket etmesi gibi evrendeki düzen örnek gösterilerek Allah’ın kudretine dikkat çekilir.
Ra‘d Suresi’nde yeryüzündeki yaratılış delilleri sıkça hatırlatılır. Dağların yerleştirilmesi, nehirlerin akıtılması, çeşitli ürünlerin yaratılması ve aynı topraktan beslenmelerine rağmen meyvelerin farklı özelliklere sahip olması Allah’ın kudretinin işaretleri olarak sunulur. İnsanlar bu deliller üzerinde düşünmeye davet edilir.
Surede gök gürültüsünün Allah’ı hamd ile tesbih ettiği, meleklerin de O’nu yücelttiği belirtilir. Şimşek, yıldırım ve yağmur gibi tabiat olayları Allah’ın kudretinin göstergeleri olarak anlatılır. Buna rağmen insanların Allah hakkında tartışmaları eleştirilir.
Ra‘d Suresi’nde hak ile batılın durumu çarpıcı bir örnekle açıklanır. Yağmurun ardından sellerin taşıdığı köpüğün kısa süre sonra yok olması, buna karşılık insanlara fayda veren suyun ve madenlerin kalması örnek gösterilir. Böylece batılın geçici, hakkın ise kalıcı olduğu vurgulanır.
Surede Allah’ın çağrısına uyanlarla uymayanların durumları karşılaştırılır. Allah’a iman eden, verdikleri sözü tutan, akrabalık bağlarını koruyan, sabreden, namazı kılan ve Allah yolunda infakta bulunan kimselerin cennetle mükâfatlandırılacakları bildirilir. Meleklerin onları selamlayacağı ve güzel bir sonla karşılaşacakları müjdelenir.
Buna karşılık Allah’ın ahdini bozan, yeryüzünde bozgunculuk çıkaran ve haktan yüz çeviren kimselerin lanete uğrayacakları ve kötü bir sonla karşılaşacakları belirtilir. Dünya hayatının geçici olduğu, asıl yurdun ahiret olduğu sık sık hatırlatılır.
Ra‘d Suresi’nin son bölümünde Allah’ın dilediğini saptırdığı, dilediğini doğru yola ilettiği ifade edilir. Kalplerin ancak Allah’ı anmakla huzur bulacağı belirtilerek Kur’an’ın en meşhur ayetlerinden biri yer alır. Müminlerin gerçek huzur ve güveni Allah’a yönelmekte bulacakları vurgulanır.
Sure, Allah’ın her şeyi bildiğini, vahyin hak olduğunu ve Allah’ın Elçisi’nin görevinin yalnızca tebliğ etmek olduğunu hatırlatarak sona erer.
Genel olarak Ra‘d Suresi, Allah’ın kudretini evrendeki deliller üzerinden ortaya koyan, vahyin hak olduğunu vurgulayan, hak ile batıl arasındaki farkı açıklayan, müminleri sabır ve itaate teşvik eden, kalplerin gerçek huzurunun Allah’ı anmakta olduğunu öğreten kapsamlı bir suredir.