1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30
Fecr Suresi, Kur’an’ın 89. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 30 ayetten oluşur. Sure adını, ilk ayette geçen ve “şafak vakti, tan yerinin ağarması” anlamına gelen “fecr” kelimesinden alır. Surede Allah’ın kudreti, geçmiş kavimlerin akıbetleri, insanın dünya nimetleri karşısındaki tutumu ve ahiret hayatı üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında fecre, on geceye, çift ve teke, ayrıca geçip giden geceye yemin edilir. Bu yeminlerle insanların dikkatleri Allah’ın yarattığı düzen ve kudret delillerine çekilir. Ardından Âd, Semûd ve Firavun gibi güçlü kavimlerin durumları hatırlatılır. Bu toplumlar yeryüzünde büyük güç sahibi olmalarına rağmen azgınlık ve zulüm sebebiyle Allah’ın azabına uğramışlardır. Böylece dünyevi güç ve servetin insanı kurtarmaya yetmeyeceği vurgulanır.
Fecr Suresi’nde insanın dünya nimetleri karşısındaki yanlış değerlendirmelerine de değinilir. İnsan, Allah kendisine bolluk verdiğinde bunun bir değer ve üstünlük göstergesi olduğunu sanır; rızkı daraltıldığında ise hor görüldüğünü düşünür. Oysa asıl mesele malın çokluğu veya azlığı değil, insanın Allah’ın verdiği nimetler karşısındaki tavrıdır. Bu nedenle yetime ikram etmeyen, yoksulu doyurmaya teşvik etmeyen, mirası haksız şekilde yiyen ve mala aşırı düşkün olan kimseler eleştirilir.
Surede kıyamet günü de etkileyici bir şekilde tasvir edilir. Yeryüzünün parça parça edilmesi, Rabbinin emrinin gelmesi ve meleklerin saf saf dizilmesi anlatılır. O gün cehennemin ortaya getirileceği ve insanın yaptıklarını hatırlayacağı belirtilir. Ancak bu pişmanlığın artık fayda vermeyeceği ifade edilir. İnkârcılar için ağır bir azap bulunduğu bildirilirken, hiçbir kimsenin Allah’ın vereceği cezaya benzer bir ceza veremeyeceği vurgulanır.
Fecr Suresi’nin son bölümü, Kur’an’ın en ümit verici ayetlerinden bazılarını içerir. Huzura ermiş nefse hitap edilerek, Rabbinden hoşnut ve Rabbi de kendisinden hoşnut olarak O’na dönmesi istenir. Bu kimsenin Allah’ın seçkin kulları arasına gireceği ve cennete kabul edileceği müjdelenir.
Genel olarak Fecr Suresi, geçmiş kavimlerin ibret verici sonlarını hatırlatan, dünya malı ve gücüne aldanmamayı öğreten, yetim ve yoksullara karşı sorumlulukları vurgulayan, kıyamet ve hesap gününü hatırlatan ve sonunda müminlere Allah’ın rızasını ve cenneti müjdeleyen etkileyici bir suredir.