Rivayete göre Zenc lideri, o sırada Nahr Ma‘kil üzerinde büyük bir orduyla bulunan Yahya b. Muhammed el-Bahrânî’ye emir gönderdi. Bu emre göre Yahya, geceleyin bin kişilik bir kuvvetle Saîd’in ordusuna doğru ilerleyecekti. Bu kuvvetin komutasını Süleyman b. Cemi‘ ve Ebû’l-Leys el-Bahrânî üstlenecekti. Kendilerine, şafak sökerken Saîd’e saldırmaları emredildi.
Süleyman ve Ebû’l-Leys bu emri yerine getirmek üzere Saîd’in ordusuna doğru yola çıktılar ve onu hazırlıksız yakaladılar. Meydana gelen savaşta Saîd’in askerlerinden çok sayıda kişi öldürüldü. Zenc, bu sırada Saîd’in ordugâhını tamamen yakarak onun durumunu ciddi şekilde zayıflattı.
Zenc’in onlara karşı düzenlediği gece saldırıları sebebiyle Saîd’in ordugâhı büyük bir kargaşaya sürüklendi. Durumu daha da zorlaştıran bir diğer etken, askerlerin maaşlarının ödenmemesiydi. Bu maaşlar Ahvaz gelirlerinden ayrılmıştı. O sırada Ahvaz’da askerî işlerden sorumlu olan ve aynı zamanda vergi işlerinde de yetkisi bulunan Mansur b. Ca‘fer el-Hayyâl, askerlerin maaşlarının ödenmesini geciktirmişti.
Saîd b. Sâlih’in durumu bu derece kötüleşince, kendisine Samarra’daki saraya gitmesi ve hem orduyu hem de idarî görevlerini Mansur b. Ca‘fer’e devretmesi emredildi. Saîd bu emri sonunda yerine getirdi. Ancak Zenc’in gece baskınları ve ordugâhının yakılması nedeniyle hareket edememiş, görevden alınana kadar bulunduğu yerden ayrılamamıştı.
Aynı yıl Mansur b. Ca‘fer el-Hayyâl ile Zenc lideri arasında bir savaş daha meydana geldi ve bu savaşta Mansur’un askerlerinden çok sayıda kişi öldürüldü.