Rivayete göre Saîd el-Hâcib Basra’daki görevinden alındığında, Buğrac şehir halkını korumak üzere orada kaldı. Mansur, erzak gemilerini düzenlemeye başladı ve onları mavnalar eşliğinde Basra’ya kadar ulaştırdı. Bunun sonucunda Zenc’in erzakı azaldı.
Daha sonra Mansur askerlerini topladı ve elindeki mavnalara Cennâbî mavnaları ve diğer tekneleri de ekledi. Zenc liderinin ordugâhına doğru ilerledi. Dicle kıyısında bulunan bir kalenin duvarlarına tırmanarak orayı ve çevresini tamamen yaktı. Aynı taraftan ilerleyerek Zenc kampına girdi.
Zenc pusuda bekliyordu; saldırıya geçerek Mansur’un askerlerinden çok sayıda kişiyi öldürdüler. Geri kalanlar Dicle sularına kaçarak kurtulmaya çalıştıysa da bunların da pek çoğu boğuldu. O olayda yaklaşık beş yüz başın kesilerek Nahr Ma‘kil üzerindeki Yahya b. Muhammed el-Bahrânî’nin ordugâhına götürüldüğü ve onun da bunları halka teşhir ettirdiği rivayet edilmiştir.
Aynı yıl, Birket Zalzal denilen yerde Bağdatlı bir boğucu yakalandı. Bu kişi birçok kadını öldürmüş ve onları yaşadığı evde gömmüştü. El-Mu‘temid’in huzuruna çıkarıldı. Rivayete göre halife onun kırbaçlanmasını emretti.
Ona iki bin kırbaç ve dört yüz sopa vuruldu, fakat yine de ölmedi. Ancak cellâtlar testislerini iki kalın sopa ile ezince sonunda öldü. Cesedi Bağdat’a gönderildi, halka teşhir edilmek üzere asıldı ve daha sonra yakıldı.
Bu yıl Şahin b. Bisâm öldürüldü ve İbrahim b. Sîmâ kaçmak zorunda kaldı.