İbn Humeyd – Seleme – Muhammed b. İshak – Muhammed b. Abdullah b. Kays b. Mahreme – el-Hasan b. Muhammed b. Ali b. Ebî Talib – babası Muhammed b. Ali – dedesi Ali b. Ebî Talib: Allah’ın Elçisi’ni şöyle derken işittim:
“Cahiliye âdetlerine katılmaya sadece iki defa meylettim; her iki seferinde de Allah yapmak istediğim şeyi yapmama engel oldu. Bundan sonra, Allah beni elçisi yapmak suretiyle şereflendirinceye kadar, bir daha kötülüğe meyletmedim.
Bir gece, Mekke’nin yukarı taraflarında benimle birlikte sürü güden Kureyşli bir delikanlıya, ‘Sürümü benim için gözetir misin? Ben de Mekke’ye gidip diğer gençler gibi bir gece geçireyim’ dedim. O da kabul etti. Bunun üzerine bu niyetle yola çıktım.
Mekke’de ilk yerleşim yerine vardığımda def ve çalgı sesleri duydum. Ne olduğunu sordum. Bir düğün yapıldığını söylediler. Ben de onları seyretmek için oturdum. Fakat Allah işitmeme engel oldu; uykuya daldım ve ancak güneşin sıcaklığını hissedince uyandım. Sonra arkadaşıma geri döndüm. Bana ne yaptığımı sordu. ‘Hiçbir şey yapmadım’ dedim ve olanları anlattım.
Bir başka gece yine aynı ricada bulundum; o da kabul etti ve ben tekrar yola çıktım. Mekke’ye vardığımda, önceki gece işittiğim aynı sesleri duydum ve seyretmek için oturdum. Yine Allah işitmeme engel oldu ve vallahi ancak güneşin sıcaklığını hissedince uyandım. Arkadaşıma döndüm ve başımdan geçenleri anlattım.
Bundan sonra, Allah beni elçisi yapmak suretiyle şereflendirinceye kadar, bir daha kötülüğe meyletmedim.”