Huzeyme, Müdrike’nin oğluydu. Müdrike’nin adı Amr idi; annesi Hindif idi. Hindif’in asıl adı Leylâ bt. Hulvân b. İmrân b. el-Hâf b. Kudâa idi. Hindif’in annesi, Dâriyye bt. Rebîa b. Nizâr idi; “Himâ Dâriyye”nin adının da ondan geldiği söylenir.
Müdrike’nin öz kardeşleri şunlardı: Âmir (Tabîha idi) ve Umeyr (Kama‘a idi; Huzâa’nın babası olduğu söylenir).
İbn Humeyd – Seleme – İbn İshak: İlyâs’ın oğullarının annesi Hindif idi; Yemenli bir kadındı. Adı, oğullarının soy bilgisinde baskın hâle geldi ve onlar “Benû Hindif” diye anıldılar. Müdrike’nin adı Âmir, Tabîha’nın adı ise Amr idi. İkisi de deve güderken bir av yakaladıkları, onu pişirmek için oturduklarında düşman bir baskın grubunun develerine saldırdığı söylenir. Âmir, Amr’a, “Develere yetişecek misin yoksa bu avı pişirecek misin?” dedi. Amr, “Ben avı pişireceğim” dedi. Âmir de develere yetişti ve onları geri getirdi. Babalarına dönüp olanı anlattıklarında, baba Âmir’e “Sen yetişen/erişensin (Müdrike)” dedi; Amr’a da “Sen pişirensin (Tabîha)” dedi.
Hişâm b. Muhammed: İlyâs sürülerini otlak aramaya çıkarmıştı; develer bir tavşandan kaçıp dağıldı. Amr onların peşine düştü ve yetişti; bu yüzden Müdrike diye anıldı. Âmir tavşanı aldı ve pişirdi; bu yüzden Tabîha diye anıldı. Umeyr ise çadırlara sokulup çıktı; bu yüzden Kama‘a diye anıldı. Anneleri yürüyerek dışarı çıkınca İlyâs ona, “Nereye aceleyle gidiyorsun (tukhandifîn)?” dedi; böylece “Hindif” diye anıldı. “Handefe” kelimesinin yürüyüşün bir türü olduğu söylenir.
Kusayy b. Kilâb şöyle demiştir:
“Annem Hindif’tir, babam İlyâs’tır.”
İlyâs oğlu Amr’a şöyle dedi:
“Aradığını yakaladın (adrakte)”
Âmir’e de:
“Pişirdiğini (tabakhte) bir kez daha yaptın”
Umeyr’e de:
“Kötü yaptın ve sinip kaçtın.”