Musa bin İsmail bize rivayet etti.
İbrahim bin Sa‘d bize rivayet etti.
İbn Şihâb’dan,
A‘rac’dan,
Ebû Hureyre’den rivayet edildi; Ebû Hureyre dedi ki:
“İnsanlar, Ebû Hureyre’nin çok hadis rivayet ettiğini söylüyorlar. Hesaplaşma Allah’adır. ‘Muhacirler ve Ensar neden onun rivayet ettiği gibi rivayet etmiyor?’ diyorlar.
Oysa benim Muhacir kardeşlerimi çarşı pazardaki alışveriş meşgul ederdi; Ensar kardeşlerimi de mallarının işleri meşgul ederdi. Ben ise yoksul bir adamdım; karnımı doyurmak için Resulullah’tan ayrılmazdım. Onlar yokken ben bulunurdum; onlar unutunca ben aklımda tutardım.
Peygamber bir gün şöyle dedi:
‘Sizden hiçbiriniz, ben bu sözümü bitirinceye kadar elbisesini yaymasın; sonra onu göğsüne toplasın da, benim sözlerimden hiçbir şeyi asla unutmasın.’
Ben, üzerimde ondan başka elbise olmayan çizgili bir örtüyü yaydım. Peygamber sözünü bitirince onu göğsüme topladım. Hakkı gönderene yemin ederim ki, o sözlerinden bugünümüze kadar hiçbir şeyi unutmadım.
Allah’a yemin ederim: Allah’ın kitabındaki iki ayet olmasaydı size hiçbir şey rivayet etmezdim: ‘Bizim indirdiğimiz açık delilleri gizleyenler…’ ayetinden ‘…Çok merhametli olan’ ifadesine kadar.”