Sonra Narsî oğlu Hürmüz hükümdarlık yaptı. O, Narsî’nin oğlu, onun oğlu Behram, onun oğlu Behram, onun oğlu Hürmüz, onun oğlu Şapur, onun oğlu Ardeşir idi. Halk ondan çekinmiş ve ondan sertlik ve şiddet görmüştü. Fakat o, onların kendi sertliğinden ve güçlü idaresinden duydukları korkunun tamamen farkında olduğunu söyledi; tabiatındaki kabalık ve sertliği yumuşaklık ve merhametle değiştirdiğini bildirdi. Bundan sonra onları son derece düşünceli bir şekilde yönetti ve olabilecek en adil biçimde davrandı. Güçsüzleri desteklemeye ve diriltmeye, ülkeyi bayındır ve gelişmiş hale getirmeye ve tebaanın arasında adaleti yaymaya hevesliydi.
Sonra, geride hiçbir erkek çocuk bırakmadan öldü. Halk buna üzüldü ve ona duydukları iyi duygular sebebiyle hanımlarını sordular; içlerinden birinin hamile olduğu kendilerine bildirildi. Başkaları ise, Hürmüz’ün hükümdarlığı annesinin rahmindeki o doğmamış çocuğa bıraktığını ve söz konusu kadının daha sonra Omuzlu Şapur diye bilinen II. Şapur’u doğurduğunu söyler.
Hürmüz’ün hükümdarlık süresi, bazılarına göre altı yıl beş ay, başkalarına göre ise yedi yıl beş aydı.