es-Serî — Şuayb — Seyf — Muhammed, Talha, el-Mühelleb, Amr, Saîd ve en-Nadr — İbn er-Rufeyl rivayetine göre:
Sa‘d daha sonra Zühre’yi Behrâsîr’e doğru önden gönderdi. Zühre öncü kuvvetlerin başında Kûsâ’dan ayrıldı ve Behrâsîr’e varıncaya kadar yürüdü. Yolda Sabal’de Şîrâzâdh ile karşılaştı. Şîrâzâdh ona ateşkes teklif etti ve cizye ödemeyi kabul etti. Zühre Şîrâzâdh’ı Sa‘d’a gönderdi ve kendisi de onunla birlikte ilerledi. Ordunun iki kanadı da onları takip etti.
Hâşim öne çıktı; ardından Sa‘d geldi. Bu sırada Kraliçe Bûrîn’in oluşturduğu birlik el-Muzlim civarında Zühre’den kaçmıştı.
Hâşim sonunda Sabit yakınındaki Müslim’e ulaştı ve Sa‘d’ın kendisine katılmasını bekledi. Bu sırada kralın terbiyeli aslanı olan el-Mugarrâl geri dönmüştü. el-Mugarrâl, Müslim’deki aslanlar arasından seçilmişti. Müslim’de eski Kisrâ’ya ait bazı birlikler vardı; onların başında Bûrîn adlı bir kadın bulunuyordu. Onlar her gün Allah’a yemin ederek şöyle diyorlardı: “Biz yaşadığımız sürece Fars krallığı asla yok olmayacaktır.”
Sa‘d geldiğinde el-Mugarrâl Müslüman kuvvetlerine saldırdı. Hâşim hemen bindiği hayvandan atladı ve onu öldürdü. Bu yüzden onun kılıcına “el-Kavî (Güçlü)” adı verildi. Sa‘d Hâşim’in başını öptü, Hâşim de Sa‘d’ın ayağını öptü. Sonra Sa‘d onu Behrâsîr’e doğru önden gönderdi.
Hâşim el-Muzlim’de konakladı ve şöyle dedi:
“Daha önce asla yok olmayacağınıza yemin etmemiş miydiniz?”
Gecenin bir kısmı geçince Sa‘d hareket etti ve Behrâsîr’deki düşmana doğru yürüdü. Süvari birlikleri Behrâsîr’e doğru ilerledikçe arkada kalan Müslümanlar yaptıkları işi bırakıyor ve “Allahu ekber!” diye bağırıyorlardı. Bu durum Sa‘d ile birlikte yürüyen son savaşçı geçinceye kadar devam etti.
Sa‘d orduyla birlikte Behrâsîr’e iki ay boyunca saldırarak kaldı. Üçüncü ayda nehri geçtiler.
O yıl Ömer b. el-Hattâb hacda insanlara önderlik etti. Mekke valisi Attâb b. Esîd idi. Tâif valisi Ya‘lâ b. Munye, Yemâme ve Bahreyn valisi Osman b. Ebû’l-Âs idi. Umân’ın valisi Huzeyfe b. Mihsan’dı. Şam bölgelerinin valisi Ebu Ubeyde b. el-Cerrâh idi.
Kûfe ve çevresi Sa‘d b. Ebû Vakkâs’a verilmişti; orada kadılık görevini Ebu Farve yürütüyordu. Basra ve çevresinin yönetimi ise Muğîre b. Şu‘be’ye verilmişti.