Medine halkının ve onların çevresindeki bedevilerin Allah’ın elçisinden geri kalmaları ve kendi canlarını onun canından üstün tutmaları doğru değildir. Bu, onların Allah yolunda susuzluk, yorgunluk ve açlık çekmeleri; kâfirleri öfkelendirecek bir yere ayak basmaları ve düşmana karşı bir başarı elde etmeleri durumunda, bunların kendileri için salih bir amel olarak yazılmasındandır. Şüphesiz Allah, iyilik yapanların mükâfatını zayi etmez.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Mâ kâne (yakışmazdı) li ehli’l-medîneti (Medine halkına) ve men havlehum (ve çevrelerinde bulunanlara) mine’l-a’râbi (bedevilerden) en yetehallefû (geri kalmaları) an rasûlillâhi (Allah’ın elçisinden) ve lâ يرğabû (ve tercih etmeleri) bi enfusihim (kendi canlarını) an nefsihî (onun canına karşı). Zâlike (bu) bi ennehum (çünkü onlar) lâ yusîbuhum (uğramazlar) zameun (susuzluğa) ve lâ nasabun (yorgunluğa) ve lâ mahmesatun (açlığa) fî sebîlillâhi (Allah yolunda) ve lâ yetaûne (ve basmazlar) mevti’en (bir yere) yagîzu (öfkelendiren) el-kuffâra (kâfirleri) ve lâ yenâlûne (ve elde etmezler) min aduvvin (düşmandan) neylen (bir başarı) illâ kutibe (yazılır) lehum (onlar için) bihî (onunla) amelun (bir amel) sâlih (iyi). İnnallâhe (şüphesiz Allah) lâ yudîu (zayi etmez) ecre (ödülünü) el-muhsinîn (iyilik yapanların).
Mukatil Tefsiri
Taberi Tefsiri
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…