Kafi Hücce 84

Kafi 958: Arkadaşlarımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Ebî Nasr’dan, o Ebû’l-Hasan’dan rivayet etti. Allah’ın şu sözü hakkında: “Allah’tan bir hidayet olmaksızın hevasına uyandan daha sapık kim vardır?” (Kasas 50) Dedi ki: “Yani hidayet imamlarından bir imam olmaksızın kendi görüşünü din edinen kimse.”

Kafi 959: Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin’den, o Safvân b. Yahyâ’dan, o Alâ b. Rezîn’den, o Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. Ebû Cafer’i şöyle derken işittim: “Allah’a, kendisini onda yorup zorladığı bir ibadetle dinlenen, fakat Allah’tan bir imamı bulunmayan herkesin çabası kabul edilmemiştir. O sapıktır, şaşkındır ve Allah onun amellerinden hoşnut değildir. Onun misali, çobanından ve sürüsünden ayrılıp sapıtan bir koyun gibidir. Bütün günü gidip gelerek dolaşır. Gece onu kaplayınca, çobanı olmayan başka bir sürü görür; ona meyleder, ona aldanır ve geceyi onların ağılı içinde geçirir. Çoban sürüsünü sürüp götürünce kendi çobanını ve sürüsünü tanımaz; şaşkın halde çobanını ve sürüsünü aramak üzere koşar. Derken çobanıyla birlikte bir koyun sürüsü görür; ona meyleder ve ona aldanır. Çoban ona bağırır: ‘Kendi çobanına ve sürüne katıl; çünkü sen çobanından ve süründen uzak, şaşkın bir halde dolaşıyorsun.’ Bunun üzerine korkmuş, şaşkın ve kaçak bir halde koşar; onu merasına yöneltecek veya geri döndürecek bir çobanı yoktur. O böyleyken kurt onun sahipsizliğini fırsat bilir ve onu yer.

Allah’a yemin olsun ey Muhammed, bu ümmetten her kim sabaha Allah’tan, açık ve adil bir imamı olmadan çıkarsa, sapık ve şaşkın olarak sabaha çıkmış olur. Bu hâl üzere ölürse küfür ve nifak ölümüyle ölmüş olur. Bil ey Muhammed, zulüm imamları ve onların tâbileri Allah’ın dininden uzaklaştırılmışlardır; sapmışlar ve saptırmışlardır. İşledikleri ameller, fırtınalı bir günde şiddetli rüzgârın savurduğu kül gibidir; kazandıklarından hiçbir şeye güç yetiremezler. İşte bu, uzak sapıklıktır.”

Kafi 960: Arkadaşlarımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o İbn Mahbûb’dan, o Abdülazîz el-Abdî’den, o Abdullah b. Ebî Ya‘fûr’dan rivayet etti. Dedim ki: “Ben insanlarla karışıyorum. Size velayet beslemeyen, falan ve falanı veli edinen; fakat emaneti, doğruluğu ve vefası bulunan topluluklara çok şaşırıyorum. Size velayet besleyen, fakat kendilerinde o emanet, vefa ve doğruluk bulunmayan topluluklar da var.” Bunun üzerine Ebû Abdullah oturuşunu düzeltti, bana öfkeli gibi yöneldi ve şöyle dedi: “Allah’tan olmayan zalim bir imamın velayetiyle Allah’a dinlenen kimsenin dini yoktur. Allah’tan olan adil bir imamın velayetiyle dinlenen kimseye de kınama yoktur.” Dedim ki: “Onların dini yoktur, bunlara da kınama yoktur, öyle mi?” Dedi ki: “Evet; onların dini yoktur, bunlara da kınama yoktur.”

Sonra dedi ki: “Allah’ın şu sözünü işitmiyor musun: ‘Allah iman edenlerin velisidir; onları karanlıklardan nura çıkarır.’ (Bakara 257) Yani onları, Allah’tan olan her adil imamı veli edinmeleri sebebiyle günahların karanlıklarından tövbe ve bağışlanma nuruna çıkarır. Ve buyurdu ki: ‘İnkâr edenlerin velileri ise tağuttur; onları nurdan karanlıklara çıkarırlar.’ Bununla yalnızca şunu kastetmiştir: Onlar İslam nurundaydılar. Allah’tan olmayan her zalim imamı veli edindiklerinde, onu veli edinmeleri sebebiyle İslam nurundan küfür karanlıklarına çıktılar. Böylece Allah onlara kâfirlerle birlikte ateşi gerekli kıldı: ‘İşte onlar ateş ehlidir; orada ebedî kalacaklardır.’”

Kafi 961: Ondan, o Hişâm b. Sâlim’den, o Habîb es-Sicistânî’den, o Ebû Cafer’den rivayet etti. Dedi ki: Allah şöyle buyurdu: “İslam içinde olup Allah’tan olmayan her zalim imamın velayetiyle dinlenen her topluluğa mutlaka azap edeceğim; o topluluk amellerinde iyilik sahibi ve takvalı olsa da. İslam içinde olup Allah’tan olan her adil imamın velayetiyle dinlenen her topluluğu da mutlaka affedeceğim; o topluluk kendi içinde zalim ve kötülük işleyen olsa da.”

Kafi 962: Ali b. Muhammed, İbn Cumhûr’dan, o babasından, o Safvân’dan, o İbn Müskân’dan, o Abdullah b. Sinân’dan, o Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Dedi ki: “Allah, Allah’tan olmayan bir imamla dinlenen bir ümmete azap etmekten çekinmez; amellerinde iyilik sahibi ve takvalı olsalar da. Allah, Allah’tan olan bir imamla dinlenen bir ümmete azap etmekten ise çekinir; amellerinde zalim ve kötülük işleyen olsalar da.”