1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 – 66 – 67 – 68 – 69 – 70 – 71 – 72 – 73 – 74 – 75 – 76 – 77 – 78 – 79 – 80 – 81 – 82 – 83 – 84 – 85 – 86 – 87 – 88
Sâd Suresi, Kur’an’ın 38. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 88 ayetten oluşur. Adını, ilk ayette yer alan “Sâd” harfinden alır. Surede tevhid, peygamberlik, ahiret, Allah’ın kudreti ve özellikle Davud, Süleyman ve Eyyûb peygamberlerin hayatlarından önemli kesitler üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında müşriklerin Allah’ın Elçisi’ne ve vahye karşı çıkışları ele alınır. Onların, içlerinden bir uyarıcının gönderilmesini yadırgadıkları ve tevhid çağrısını reddettikleri belirtilir. Allah’ın bir tek ilah olduğunu kabul etmek istemedikleri ifade edilir. Buna karşılık Kur’an’ın bir öğüt ve uyarı olduğu vurgulanır.
Sâd Suresi’nde geçmiş inkârcı toplumların durumları hatırlatılır. Nuh kavmi, Âd, Firavun, Semûd, Lut kavmi ve diğer bazı toplulukların peygamberlerini yalanladıkları ve sonunda ilahi cezaya uğradıkları belirtilir. Böylece müşrikler, geçmiş ümmetlerin akıbetlerinden ibret almaya çağrılır.
Surede İblis’in Âdem’e secde etmeyi reddetmesi de anlatılır. Allah’ın Âdem’i yaratıp meleklere secde etmelerini emretmesi, İblis’in kibirlenerek bu emre karşı çıkması ve bu yüzden ilahi rahmetten uzaklaştırılması aktarılır. İblis’in insanları saptırma sözü verdiği, ancak Allah’ın samimi kulları üzerinde hâkimiyet kuramayacağı belirtilir.
Sâd Suresi’nde Davud peygamberin kıssasına geniş yer verilir. Davud’un güçlü bir kul olduğu, Allah’ı çokça andığı ve kendisine hikmet ile hüküm verme yeteneği verildiği anlatılır. İki davacının kıssası üzerinden Davud’un bir konuda acele hüküm verdiğini fark ederek Allah’tan bağışlanma dilediği belirtilir. Bu olay, adaletin ve dikkatli hüküm vermenin önemini gösterir.
Surede Süleyman peygamberden de söz edilir. Süleyman’ın Allah’a bağlılığı, kendisine verilen büyük nimetler ve hükümranlık anlatılır. Rüzgârın ve bazı varlıkların onun emrine verilmesi Allah’ın ona bahşettiği lütuflar arasında sayılır. Süleyman’ın daima Allah’a yönelen bir kul olduğu vurgulanır.
Sâd Suresi’nde Eyyûb peygamberin kıssası da yer alır. Eyyûb’un ağır sıkıntılar ve hastalıklarla imtihan edildiği, ancak sabrını koruduğu anlatılır. Allah’a yönelerek yardım istemesi üzerine sıkıntılarının giderildiği ve kendisine yeniden nimetler verildiği bildirilir. Böylece sabrın ve Allah’a güvenmenin önemi ortaya konulur.
Surede ayrıca İbrahim, İshak, Yakub, İsmail, Elyesa ve Zülkifl gibi peygamberler de anılır. Bu peygamberlerin seçkin kullar oldukları ve Allah katında üstün bir konuma sahip bulundukları belirtilir.
Sâd Suresi’nde ahiret hayatı da geniş şekilde ele alınır. Takva sahipleri için hazırlanmış cennet nimetleri anlatılırken, azgınlar ve inkârcılar için cehennem azabı tasvir edilir. Cehennem ehlinin birbirlerini suçlamaları ve dünyadaki sapıklıklarının sonuçlarıyla yüzleşmeleri aktarılır.
Surenin son bölümünde Kur’an’ın bütün insanlar için bir öğüt olduğu vurgulanır. Allah’ın Elçisi’nin görevini yerine getirdiği ve insanların bu ilahi mesajı zamanla daha iyi anlayacakları bildirilir.
Genel olarak Sâd Suresi, tevhid inancını savunan, peygamberlerin sabır, adalet ve kulluk örneklerini anlatan, İblis’in kibir ve isyanını hatırlatan, ahiret sorumluluğunu vurgulayan ve insanları Allah’a yönelmeye çağıran kapsamlı bir suredir.