"Enter"a basıp içeriğe geçin

Filter by Kategoriler

Sûra üflendiğinde, o gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar.

Okunuşu ve Kelime Anlamı
Fe-izâ (artık ne zaman) nufiha (üflendiğinde) fî’s-sûri (Sûr’a) fe-lâ ensâbe (artık soy bağları yoktur) beynehum (aralarında) yevmeizin (o gün) ve-lâ yetesâelûn (ve birbirlerine sormazlar).

Mukatil Tefsiri
Sûra üflenmesinden maksat ikinci üflemedir. Aralarında hiçbir soy bağı kalmayacak ifadesi, o gün aralarında amca, amcaoğlu, kardeş, kardeş oğlu ve diğer akrabalık bağlarının bulunmayacağı anlamındadır. Birbirlerine soru sormayacaklar ifadesi, hiçbir yakın dostun diğer yakın dostuna bir şey sormayacağı anlamındadır.

Taberi Tefsiri
Tefsir âlimleri, Sûra üflendiğinde ifadesiyle iki üflemeden hangisinin kastedildiği konusunda görüş ayrılığına düşmüşlerdir. Bazıları bunun birinci üfleme olduğunu söylemişlerdir. Bu görüşü söyleyenlerin rivayetleri şöyledir: Bize İbn Humeyd rivayet etti; dedi ki: Bize Hakkâm bin Selm rivayet etti; dedi ki: Bize Amr bin Mutarrif, Minhâl bin Amr’dan, o da Saîd bin Cübeyr’den şöyle rivayet etti: Bir adam İbn Abbâs’a gelerek şöyle dedi: Allah’ın, O gün aralarında soy bağları kalmayacak, ayetini söylediğini işittim. Oysa başka bir ayette, Birbirlerine dönüp sorular soracaklar (Sâffât 27), diyor. İbn Abbâs şöyle cevap verdi: O gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar ifadesine gelince, bu birinci üfleme sırasında olacaktır. O zaman yeryüzünde hiçbir şey kalmayacaktır. Dolayısıyla o gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar. Cennete girdiklerinde ise birbirlerine dönerek sorular soracaklardır. Birbirlerine dönüp sorular soracaklar (Sâffât 27) ifadesine gelince… Bize İbn Beşşâr rivayet etti; dedi ki: Bize Ebû Ahmed rivayet etti; dedi ki: Bize Süfyân, Süddî’den, Sûra üflendiğinde, o gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar ifadesi hakkında şöyle rivayet etti: Bu, birinci üfleme sırasında olacaktır. Bize Ali rivayet etti; dedi ki: Bize Ebû Sâlih rivayet etti; dedi ki: Bana Muâviye, Ali’den, o da İbn Abbâs’tan, O gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar ifadesi hakkında şöyle rivayet etti: Bu, sûra üflendiği ve Allah dışında hiçbir canlının kalmadığı zamandır. Birbirlerine dönüp sorular soracaklar (Sâffât 27) ifadesi ise ikinci üflemede yeniden diriltildikleri zamanla ilgilidir. Ebû Ca‘fer şöyle dedi: Bu yoruma göre ayetin anlamı şudur: Sûra üflendiğinde, Allah’ın diledikleri dışında göklerde ve yerde bulunan herkes bayılıp düşecek ve ölecektir. O gün aralarında, kendisi aracılığıyla birbirleriyle ilişki kurabilecekleri soy bağları bulunmayacaktır. Birbirlerine soru sormayacaklar ve birbirlerini ziyaret ederek durumlarını ve soylarını öğrenmeye çalışmayacaklardır.

Başkaları ise burada ikinci üflemenin kastedildiğini söylemişlerdir. Bu görüşü söyleyenlerin rivayetleri şöyledir: Bize Ebû Küreyb rivayet etti; dedi ki: Bize İbn Fudayl, Hârûn bin Ebû Vekî‘den şöyle rivayet etti: Zâzân’ın şöyle söylediğini işittim: İbn Mes‘ûd’un yanına gittim. İnsanlar onun evinde çevresinde toplanmışlardı. Oturacak bir yer bulamadım. Bunun üzerine şöyle dedim: Ey Ebû Abdurrahman! Yabancı bir milletten olduğum için mi beni küçümsüyorsun? O da, Yaklaş, dedi. Ben de yaklaştım. Sonunda onunla benim aramda oturan hiç kimse kalmadı. Ardından şöyle dedi: Kıyamet günü erkek veya kadın bir kulun elinden tutulur ve geçmişten geleceğe bütün insanların önünde ortaya çıkarılır. Sonra bir seslenici şöyle seslenir: Dikkat edin! Bu, falanca oğlu falancadır. Kimin onun üzerinde bir hakkı varsa gelsin ve hakkını alsın. O gün bir kadın, oğlundan, babasından, kardeşinden veya kocasından alacağı bir hakkı bulunmasına sevinir. O gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar (Mü’minûn 101).

Bize Kâsım rivayet etti; dedi ki: Bize Hüseyin rivayet etti; dedi ki: Bize Îsâ bin Yûnus, Hârûn bin Antere’den, o da Zâzân’dan şöyle rivayet etti: İbn Mes‘ûd’un şöyle söylediğini işittim: Kıyamet günü erkek veya kadın bir kul alınır ve geçmişten geleceğe bütün insanların önüne çıkarılıp dikilir. Ardından bir seslenici seslenir. İbn Mes‘ûd daha sonra önceki rivayete benzer sözler söyledi ve şunları da ekledi: Yüce Rab kula şöyle der: Bu insanların haklarını kendilerine ver. Kul da şöyle der: Ey Rabbim! Dünya sona erdi. Onlara neyle ödeme yapayım? Bunun üzerine Allah meleklere şöyle der: Onun iyi amellerinden alın ve her insana talep ettiği hakkın miktarınca verin. Eğer o kulun hardal tanesi ağırlığınca bile bir iyiliği kalırsa Allah onu kendisi için kat kat artırır ve bu iyilik sayesinde onu cennete sokar.

Ardından İbn Mes‘ûd şu ayeti okudu: Şüphesiz Allah zerre ağırlığınca bile haksızlık etmez. Eğer bir iyilik varsa onu kat kat artırır ve kendi katından büyük bir ödül verir (Nisâ 40). Eğer bu kul bedbaht bir kimseyse melekler şöyle der: Rabbimiz! Onun iyilikleri tükendi, fakat hâlâ haklarını isteyen pek çok kişi kaldı. Bunun üzerine Allah şöyle der: Hak sahiplerinin kötü amellerinden alın ve onun kötü amellerine ekleyin. Sonra da onun için cehenneme gönderilmesine ilişkin bir belge düzenleyin.

Hüseyin şöyle dedi: Bana Haccâc, Sûra üflendiğinde, o gün aralarında soy bağları kalmayacak ve birbirlerine soru sormayacaklar ifadesi hakkında şöyle rivayet etti: O gün hiç kimseden soy bağı sebebiyle bir şey istenmeyecek, insanlar birbirlerine soru sormayacak ve akrabalık bağlarını ileri sürerek birbirlerinden yardım istemeyeceklerdir.

Bize Kâsım rivayet etti; dedi ki: Bize Hüseyin rivayet etti; dedi ki: Bana Muhammed bin Kesîr, Hafs bin Muğîre’den, o da Katâde’den şöyle rivayet etti: Kıyamet günü insan için, kendisinden hoşlanmadığı birini görmekten daha sevimsiz bir şey yoktur. Çünkü o kişinin kendisinden bir hak talep etmesinden korkar. Ardından şu ayeti okudu: O gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçar. O gün onlardan her birinin kendisine yetecek kadar önemli bir işi vardır (Abese 34-37).

Hüseyin şöyle dedi: Bize Hasan rivayet etti; dedi ki: Bize Hakem bin Sinân, Sâirî’nin arkadaşı Sedûs’tan, o da Enes bin Mâlik’ten şöyle rivayet etti: Allah’ın elçisi şöyle dedi: Cennetlikler cennete, cehennemlikler de cehenneme girdiklerinde arşın yanındakilerden bir seslenici şöyle seslenir: Ey birbirlerine haksızlık etmiş olanlar! Aranızdaki haksızlıkları giderin, hakları sahiplerine verin ve cennete girin.

Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…

Chat
Sohbet Yükleniyor...

https://kutsalayet.de/muminun-100/,https://kutsalayet.de/muminun-102/

Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız