Bu yıl Allah’ın Elçisi Zeyneb bt. Cahş ile evlendi.
Muhammed b. Ömer (Vâkıdî) – Abdullah b. Âmir el-Eslemî – Muhammed b. Yahyâ b. Habbân’a göre:
Allah’ın Elçisi, Zeyd b. Hârise’nin evine geldi. (Zeyd daha önce Zeyd b. Muhammed diye anılırdı.) Muhtemelen onu evde bulamayınca, “Zeyd nerede?” diye sormak istemişti. Onu aramak için gelmişti fakat bulamadı.
Zeyd’in eşi Zeyneb bt. Cahş ayağa kalkıp onu karşıladı. Üzerinde yalnızca ince bir giysi bulunduğu için Allah’ın Elçisi ondan yüzünü çevirdi. Zeyneb:
“O burada değil, Allah’ın Elçisi. Anam babam sana feda olsun, içeri gir,” dedi.
Fakat o içeri girmeyi reddetti. Zeyneb, “Allah’ın Elçisi kapıda” denilince aceleyle hazırlanmıştı. Hızla ayağa kalkmıştı ve bu durum Allah’ın Elçisi’nin dikkatini çekmişti. O ise anlaşılması güç bazı sözler mırıldanarak yüzünü çevirdi; fakat açıkça şunu söyledi:
“Yüce Allah’ı tenzih ederim! Kalpleri çeviren Allah’ı tenzih ederim!”
Zeyd eve döndüğünde eşi ona Allah’ın Elçisi’nin geldiğini söyledi. Zeyd:
“Onu içeri davet etmedin mi?” dedi.
“Ettim, fakat girmedi,” dedi.
“Bir şey söyledi mi?” diye sordu.
Zeyneb:
“Dönerken şunu söylediğini duydum: ‘Yüce Allah’ı tenzih ederim! Kalpleri çeviren Allah’ı tenzih ederim!’” dedi.
Bunun üzerine Zeyd, Allah’ın Elçisi’ne giderek:
“Allah’ın Elçisi, evime geldiğini duydum. Anam babam sana feda olsun, neden içeri girmedin? Belki Zeyneb hoşuna gitmiştir; o hâlde ben ondan ayrılırım,” dedi.
Allah’ın Elçisi:
“Eşini yanında tut,” dedi.
Fakat Zeyd o günden sonra onunla birlikte olamadı. Peygamber’e gelip durumu anlatıyor, o ise yine:
“Eşini yanında tut,” diyordu.
Sonunda Zeyd ondan ayrıldı ve Zeyneb serbest kaldı.
Allah’ın Elçisi Âişe ile konuşurken bir vahiy hâli (baygınlık) geldi. Hâl geçince gülümsedi ve şöyle dedi:
“Zeyneb’e gidip Allah’ın beni onunla evlendirdiğini müjdeleyecek kim var?”
Ardından şu ayeti okudu:
“Hani Allah’ın kendisine nimet verdiği ve senin de nimet verdiğin kimseye, ‘Eşini yanında tut ve Allah’tan kork’ demiştin…”
Âişe şöyle demiştir:
“Onun güzelliği hakkında duyduklarımız ve Allah’ın onu evlendirmesi sebebiyle bana üstünlük taslayacak olması beni huzursuz etti.”
Yine Âişe’ye göre:
Allah’ın Elçisi’nin hizmetçisi Selmâ, Zeyneb’e müjde vermeye gitti; Zeyneb de sevinçle üzerinde bulunan halhalları ona verdi.
Yûnus b. Abdü’l-A‘lâ – İbn Vehb – İbn Zeyd’e göre:
Allah’ın Elçisi, halasının kızı olan Zeyneb’i Zeyd b. Hârise ile evlendirmişti. Bir gün Zeyd’i aramak üzere dışarı çıktı. Kapıda bir kıl örtü vardı; rüzgâr onu kaldırmış ve kapı açılmıştı. Zeyneb odasında üzeri açık hâlde bulunuyordu. Peygamber’in kalbine ona karşı bir hayranlık girdi. Bundan sonra Zeyneb diğer adama cazip gelmez oldu.
Zeyd gelip:
“Allah’ın Elçisi, eşimden ayrılmak istiyorum,” dedi.
“Ne oldu? Onun bir davranışı seni rahatsız mı etti?” diye sordu.
“Hayır, Allah’a yemin ederim ki ondan yalnızca iyilik gördüm,” dedi.
Peygamber:
“Eşini yanında tut ve Allah’tan kork,” dedi.
Bu, şu ayetin anlamıdır:
“Hani Allah’ın kendisine nimet verdiği ve senin de nimet verdiğin kimseye, ‘Eşini yanında tut ve Allah’tan kork’ demiştin. Sen Allah’ın açığa çıkaracağı şeyi içinde gizliyordun…”
İçinde gizlediğin şey şuydu: “Eğer o ondan ayrılırsa, ben onunla evleneceğim.”