Bunun sebebi, rivayet edildiğine göre şuydu: Nizak Tarhan hainlik edip Kuteybe’ye karşı çıkınca ve onunla savaşmaya karar verince, Talkan hükümdarı da onunla birlikte Kuteybe’ye karşı savaşmayı kabul etti. Diğer hükümdarlarla birlikte birleşip Kuteybe’ye karşı sefere çıkmak için bir zaman belirledi. Ancak Nizak, Kuteybe’den kaçıp Toharistan’a giden Hulm geçidine girince, Kuteybe’ye karşı koyamayacağını anladı ve kaçtı. Bunun üzerine Kuteybe Talkan’a gitti, halkının üzerine yürüdü ve daha önce zikrettiğim şeyi yaptı.
Bu rivayeti aktaran kişi bu konuda çelişmiştir; bunun açıklamasına 91. yıl olayları anlatılırken tekrar dönülecektir.
Bu yıl hac emirliğini ‘Umar b. ‘Abd al-‘Aziz yaptı. Bu, Ahmed b. Thabit’in, İshak b. ‘İsa yoluyla Ebû Ma‘şer’den naklettiği rivayete göredir; Muhammed b. ‘Umar da aynı şeyi söylemiştir. Bu yılda ‘Umar b. ‘Abd al-‘Aziz, el-Velid b. ‘Abd al-Melik’in Mekke, Medine ve Taif valisiydi. Irak ve doğu bölgeleri üzerinde el-Haccac b. Yusuf bulunuyordu. Onun Basra valisi el-Cerrah b. ‘Abdallah, kadısı ise ‘Abd al-Rahman b. Udhaynah idi. Kufe valisi Ziyad b. Cerir b. ‘Abdallah, kadısı ise Ebû Bekr b. Ebî Musa idi. Horasan valisi Kuteybe b. Müslim, Mısır valisi ise Kurrah b. Şerik idi.
Bu yıl ayrıca Yezid b. el-Muhallab ve onunla birlikte hapiste bulunan kardeşleri kaçtılar; başkalarıyla birlikte Süleyman b. ‘Abd al-Melik’in yanına giderek el-Haccac b. Yusuf ve el-Velid b. ‘Abd al-Melik’ten korunmak için ona sığındılar.