Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Ebî Zâhir’den, o Ali b. İsmail’den, o Safvân b. Yahyâ’dan, o Âsım b. Humeyd’den, o Ebû İshak en-Nahvî’den rivayet etti. Ebû İshak şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın yanına girdim ve onun şöyle buyurduğunu işittim: “Aziz ve celil olan Allah, peygamberini kendi sevgisi üzere terbiye etti ve ‘Şüphesiz sen yüce bir ahlak üzeresin’ (Kalem 4) buyurdu. Sonra yetkiyi ona verdi ve aziz ve celil olan Allah, ‘Resul size ne verdiyse onu alın, sizi neden sakındırdıysa ondan sakının’ (Haşr 7) buyurdu; yine aziz ve celil olan Allah, ‘Kim Resule itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur’ (Nisâ 80) buyurdu.” Sonra şöyle buyurdu: “Allah’ın peygamberi de yetkiyi Ali’ye verdi ve onu emin kıldı. Siz teslim oldunuz, insanlar ise inkâr etti. Allah’a yemin olsun ki biz, sizden, biz konuştuğumuzda konuşmanızı ve biz sustuğumuzda susmanızı isteriz. Biz sizinle aziz ve celil olan Allah arasında bulunmaktayız; Allah, bizim emrimize muhalefette hiç kimse için bir hayır kılmamıştır.”
Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Ebî Necrân’dan, o Âsım b. Humeyd’den, o Ebû İshak’tan rivayet etti. Ebû İshak şöyle dedi: Ebû Cafer’in buna benzerini söylediğini işittim.