Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den; o da Ömer b. Abdülazîz’den; o da Hammâd b. Osman’dan rivayet etti. Hammâd şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Zındıklar yüz yirmi sekiz yılında ortaya çıkacaktır; bunu Fâtıma’nın Mushafına baktığım için biliyorum.” Ben: “Fâtıma’nın Mushafı nedir?” dedim. Şöyle buyurdu: “Allah Teâlâ peygamberini vefat ettirdiğinde, Fâtıma’ya onun vefatından dolayı ancak Allah Azze ve Celle’nin bildiği kadar büyük bir hüzün girdi. Allah ona, hüznünü teselli eden ve onunla konuşan bir melek gönderdi. Fâtıma bunu Emîrü’l-Müminîn’e söyledi. O da: ‘Bunu hissettiğinde ve sesi işittiğinde bana söyle.’ dedi. Fâtıma bunu ona bildirdi; Emîrü’l-Müminîn de işittiği her şeyi yazmaya başladı ve bundan bir mushaf meydana getirdi.” Sonra şöyle buyurdu: “Dikkat edin! Onda helâl ve haramdan hiçbir şey yoktur; fakat onda olacak şeylerin ilmi vardır.”