Yine ondan, Muhammed b. Ebi Abdullah’tan, onun Muhammed b. İsmail’den, onun Dâvûd b. Abdullah’tan, onun Amr b. Muhammed’den, onun İsa b. Yûnus’tan rivayet ettiğine göre şöyle dedi:
İbn Ebi’l-Avcâ, Ebu Abdullah ile yaptığı tartışmaların birinde ona:
“Sen Allah’tan söz ettin; fakat görünmeyen bir varlığa havale ettin.” dedi.
Bunun üzerine Ebu Abdullah şöyle buyurdu:
“Yazık sana! Yaratıklarıyla birlikte hazır ve şahit olan, onlara şah damarından daha yakın bulunan nasıl gaip olabilir? O onların sözlerini işitir, şahıslarını görür ve sırlarını bilir.”
İbn Ebi’l-Avcâ:
“Öyleyse O her yerde midir? Eğer gökte ise yerde nasıl olur? Eğer yerde ise gökte nasıl olur?” dedi.
Bunun üzerine Ebu Abdullah şöyle buyurdu:
“Sen ancak yaratılmışı tarif ettin. Çünkü yaratılmış bir yerden başka bir yere geçtiğinde, bulunduğu yer onunla meşgul olur ve ayrıldığı yer ondan boş kalır. Ayrıca gittiği yerde bulunurken, daha önce bulunduğu yerde neler meydana geldiğini bilemez.
Fakat azamet sahibi olan Allah, mülkün sahibi ve hesap gününün hâkimi böyle değildir. Hiçbir mekân O’ndan boş kalmaz. Hiçbir mekân O’nu kuşatamaz. O, herhangi bir mekâna diğer bir mekândan daha yakın değildir.”