Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o Ahmed b. Muhammed b. Ebû Nasr’dan rivayet etti. Ahmed b. Muhammed b. Ebû Nasr şöyle dedi:
Ebü’l-Hasan’a, “Sana feda olayım, yıllardan beri Allah’tan bir ihtiyacımı istiyorum, fakat onun gecikmesi sebebiyle kalbime bir sıkıntı girdi.” dedim. Buyurdu ki:
Ey Ahmed, şeytanın seni ümitsizliğe düşürerek sana yol bulmasından sakın. Ebû Ca‘fer şöyle derdi: Mümin, Allah’tan bir ihtiyacını ister de Allah onun sesini ve yakarışını işitmeyi sevdiği için duasının kabulünü geciktirir. Allah’a yemin olsun ki Allah’ın müminlerden dünyada istedikleri şeyleri geciktirmesi, onlar için bunları hemen vermesinden daha hayırlıdır; zaten dünya nedir ki? Ebû Ca‘fer şöyle derdi: Müminin rahatlık zamanındaki duası, sıkıntı zamanındaki duasına yakın olmalıdır; kendisine istediği verildiğinde dua etmekten gevşememelidir. Bu sebeple dua etmekten usanma, çünkü duanın Allah katında yüksek bir değeri vardır. Sabretmeye, helal kazanç aramaya ve akrabalık bağlarını gözetmeye sarıl; insanlarla açık çatışmaya girmekten sakın. Çünkü biz Ehl-i Beyt, bizimle ilişkisini kesenle ilişki kurar, bize kötülük edene iyilik ederiz ve Allah’a yemin olsun ki bunun güzel sonucunu görürüz. Dünyada nimet sahibi olan kimse bir şey isteyip kendisine verildiğinde bu defa istediğinden başka bir şeyi talep eder, elindeki nimet gözünde küçülür ve hiçbir şeye doymaz; nimetler çoğaldığında ise üzerindeki haklar ve bu nimetler sebebiyle içine düşmesinden korkulan imtihanlar yüzünden Müslüman tehlikede olur. Bana söyle, sana bir söz söyleseydim bana güvenmez miydin?
Ben, “Sana feda olayım, senin sözüne güvenmezsem kimin sözüne güveneyim? Sen Allah’ın kulları üzerindeki hüccetisin.” dedim. Buyurdu ki:
Öyleyse Allah’a daha çok güven; çünkü sen Allah’ın vaadi üzeresin. Yüce Allah, “Kullarım sana beni sorduklarında şüphesiz ben yakınım; bana dua edenin duasına dua ettiği zaman cevap veririm.” buyurmuyor mu? (Bakara 186) Yine, “Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.” buyurmuştur (Zümer 53). Yine, “Allah size kendisinden bir bağışlanma ve lütuf vadeder.” buyurmuştur (Bakara 268). Bu sebeple Allah’a, başkasına güvendiğinden daha çok güvenin ve içinizde yalnızca hayır bulundurun; çünkü siz bağışlanmışsınızdır.