Nuh’a vahyedildi: “Kavminden artık iman edecek kimse, iman etmiş olandan başkası olmayacaktır. Öyleyse onların yaptıklarından dolayı üzülme.”
Diyanet Vakfı
Nuha vahyolundu ki: Kavminden iman etmiş olanlardan başkası artık (sana) asla inanmayacak. Öyle ise onların işlemekte olduklarından (günahlardan) dolayı üzülme.
Kurtubi Tefsiri
Nûh’a şöyle vahyolundu: “Kavminden daha evvel îman etmiş olanlardan başkası asla îman etmeyecektir. O halde işlediklerine tasalanma.
“Nûh’a şöyle vahyolundu: Kavminden daha evvel îman etmiş olanlardan başkası asla îman etmeyecektir” anlamındaki âyette yer alan;
“Şöyle,” ifadesi meçhul fiilin nâib-i faili olarak ref’ mahallindedir. Bununla birlikte nasb mahallinde olması ve ifadenin; takdirinde olması da mümkündür.
“îman etmiş” âyeti ise;
“Îman et(mey)ecek…” ile nasb mahallindedir.
Âyet, onların îman edeceklerinden yana Hazret-i Nûh’un ümidini kesmek, küfürlerinin de devam edeceğini ve böylelikle onlara yapılan azâb tehdidinin gerçekleşeceğini anlatmaktadır.
ed-Dahhâk der ki; Nûh (aleyhisselâm)a bu husus haber verilince, onlara beddua ederek;
“Rabbim, yeryüzünde kâfirlerden dönüp dolaşan bir kimse bırakma!” (Nûh, 71/26) âyetini ve bir sonraki âyetteki sözlerini söyledi.
Denildiğine göre; Nûh (aleyhisselâm) kavminden birisi çocuğunu taşıyıp giderken, çocuk Hazret-i Nûh’u görünce babasına; Bana bir taş ver, demiş. Babasının verdiği taşı Nûh (aleyhisselâm)a atmış ve onun bir tarafını kanatmıştı. Bunun üzerine yüce Allah da kendisine:
“Kavminden daha evvel îman etmiş olanlardan başkası asla Îman etmeyecektir” âyetini vahyetti.
“O halde işlediklerine tasalanma” yani onların helâk olacaklarından ötürü üzülme, kederlenme. Âyet-i kerîmedeki “tasalanma” emrinin mastarı olan; “Hüzün ve keder” demektir. Şairin şu beyiti de bu kabildendir:
“Nice yakın dost yahut candan arkadaşımın musibeti ile karşı karşıya kaldım,
Bununla birlikte hiç üzülmedim; fakat onun o musibeti çok büyük bir şeydi.”
Bir kimse hoşlanmayacağı bir şeyle karşı karşıya kalacak olursa; denilir. de zillet ve boyun eğmek haliyle birlikte üzüntü ve keder demektir.