‘Ali b. ‘Îsâ’nın Horasan’dan ayrılmasından birkaç gün sonra, Hârûn er-Reşîd er-Rayy’den yola çıktı. Kurban Bayramı zamanı (el-aḍḥâ) Kangavar’a ulaştığında geldi ve bayram ibadetlerini orada yerine getirdi; Zilhicce’nin yirmi yedinci günü Pazartesi (24 Kasım 805) Bağdat’a girdi. Köprüden geçerken, Ca‘fer b. Yahyâ’nın cesedinin yakılmasını emretti. Bağdat’tan geçti, fakat orada kalmadı; derhal ayrılarak er-Rakka’ya doğru yöneldi ve geceyi es-Seylahiyn’de geçirdi.
Hârûn’un kumandanlarından birinden rivayet edildiğine göre, Bağdat’a geldiğinde Hârûn şöyle dedi: “Allah’a yemin olsun ki ben bir şehirden geçiyorum; doğuda ve batıda bundan daha güvenli ve daha rahat bir hayat sunan bir şehir asla kurulmamıştır. Burası benim yurdumdur, atalarımın yurdudur ve Abbâsîlerin hâkimiyet merkezi olup onu ellerinde tuttukları sürece öyle kalacaktır. Atalarımdan hiçbiri burada herhangi bir kötülük veya talihsizlik görmemiştir ve hiçbiri burada zarar görmemiş veya zulme uğramamıştır. Ne mükemmel bir iktidar merkezidir! Fakat şimdi ayrılıp ihtilaf ve nifak ehlinin bulunduğu bir bölgeye gidiyorum; onlar hidayet imamlarından nefret eder, lanetlenmiş ağaç olan Emevîleri severler ve ayrıca orada din sapkınları, yol kesiciler ve yolları korku altına alanlar vardır. Eğer bu durum olmasaydı, hayatım boyunca Bağdat’tan asla ayrılmazdım ve dışına adım atmazdım.”
el-‘Abbâs b. el-Aḥnef, Hârûn’un Bağdat’tan hızlı geçişi hakkında şöyle söylemiştir:
“Biz sadece ayrılmak için konakladık; bu yüzden konaklama ile ayrılma arasında fark gözetmedik.
Vardığımızda bize hâlimizi sordular; biz de aynı anda hem vedamızı söyledik hem de onların sorusuna cevap verdik.”
Bu yıl Müslümanlarla Bizanslılar arasında esir değişimi gerçekleşti. Rivayet edildiğine göre bunun sonucunda Bizans topraklarında fidye ile kurtarılmamış tek bir Müslüman kalmadı. Mervân b. Ebî Hafsa bu konuda şöyle demiştir:
“Senin sayende, hiçbir akraba veya dostun ziyaret edemediği zindanlarda tutulan esirler serbest bırakıldı;
Müslümanların onları kurtaramadığı ve ‘müşriklerin zindanları onların mezarı olacaktır’ dedikleri bir zamanda.”
Bu yıl el-Kāsım sınır savaşları için Dâbık’ta konuşlandı.
Bu yıl el-‘Abbâs b. Mûsâ b. ‘Îsâ b. Mûsâ hac emirliğini yürüttü.