Muhammed b. Yusuf bize rivayet etti; Ahmed b. Yezîd b. İbrâhim (Ebû’l-Hasen el-Harrânî) bize rivayet etti; Züheyr b. Muâviye bize rivayet etti; Ebû İshâk dedi ki: Berâ b. Âzib’i şöyle derken işittim:
Ebû Bekir, babamın evine geldi; ondan bir binek semeri satın aldı. Sonra Âzib’e (babam) dedi ki: “Oğlunu gönder; semeri benimle taşısın.”
Ben (Berâ) semeri onunla taşıdım. Babam da parasını sayıp almak için çıktı ve Ebû Bekir’e dedi ki: “Ey Ebû Bekir! Resûlullah’la birlikte gece yolculuğuna çıktığınızda ne yaptınız, bana anlat.”
Ebû Bekir dedi ki: “Gece yürüdük; ertesi gün de (devam ettik). Öğle sıcağında yol boşaldı, kimse geçmiyordu. Uzun bir kaya gördük; güneşin ulaşmadığı bir gölgesi vardı. Orada indik. Peygamber’in yatacağı yeri elimle düzledim, altına bir post serdim ve ‘Uyu; ben çevreni kontrol ederim’ dedim. Uyudu. Ben etrafı kontrol ederken bir çoban koyunlarıyla kayaya doğru geliyordu; bizim aradığımız gibi gölge arıyordu. ‘Kimin çobanısın?’ dedim. ‘Medine ya da Mekke halkından bir adamın’ dedi. ‘Süründe süt var mı?’ dedim. ‘Evet’ dedi. ‘Sağar mısın?’ dedim. ‘Evet’ dedi. Bir koyun aldı. ‘Memenin üzerindeki tozu, kılı, çöpü silk’ dedim. (Berâ anlatırken, elini ötekine vurarak silker gibi işaret etti.) Bir tahta kâseye bolca süt sağdı. Benim yanımda da Peygamber’in içmesi ve abdest alması için taşıdığım su kabı vardı.
Peygamber’e geldim; uyandırmak istemedim. O da tam uyanırken yetiştim. Sütün üzerine su döktüm; altı soğusun diye. ‘İç, ey Allah’ın elçisi’ dedim. İçti; ben memnun oluncaya kadar. Sonra ‘Yola koyulma zamanı gelmedi mi?’ dedi. ‘Evet’ dedim. Güneş batıya meyledince yola çıktık.
Bizi Sürâka b. Mâlik takip etti. ‘Ey Allah’ın elçisi, yakalandık!’ dedim. Resûlullah: ‘Üzülme, Allah bizimle beraberdir’ buyurdu. Peygamber ona beddua etti; atı karnına kadar yere saplandı (Züheyr, bunun sert bir toprak parçasında olduğunu zannettiğini söyledi). Sürâka dedi ki: ‘Anlıyorum ki bana dua ettiniz. Benim için de dua edin; Allah’a yemin ederim ki peşinizde olanları sizden uzaklaştıracağım.’ Peygamber onun için dua etti; kurtuldu. Karşılaştığı herkese ‘Burada yeter, ben hallettim’ diyerek onları geri çevirdi; sözünü tuttu.”