Abdullah b. Yusuf bize rivayet etti; Mâlik bize haber verdi; Hişâm b. Urve’den; babasından. O dedi ki:
“Âişe’ye (o zaman yaşım küçüktü) şunu sordum: ‘Allah’ın şu sözü hakkında ne dersin: Safa ile Merve Allah’ın işaretlerindendir; kim Kâbe’yi hacceder ya da umre yaparsa, onların arasında gidip gelmesinde kendisine günah yoktur. Buna göre, kimseye safa ile merve arasında sa‘y yapmasa da bir şey gerekmez gibi görüyorum.’
Âişe dedi ki: ‘Hayır! Eğer senin dediğin gibi olsaydı, “gitmemesinde günah yoktur” denirdi. Bu ayet Ensar hakkında indi. Onlar Menat adlı put için niyet ederlerdi; Menat Kudeyd hizasındaydı. Bu yüzden Safa ile Merve arasında sa‘y etmeyi sakıncalı görürlerdi. İslam gelince bunu Peygambere sordular; bunun üzerine Allah bu ayeti indirdi.’”
(Süfyân ve Ebû Muâviye’nin Hişâm yoluyla şu ek cümleyi de rivayet ettikleri belirtilir:)
“Kim Safa ile Merve arasında sa‘y yapmazsa Allah onun haccını da umresini de tamamlamış saymaz.”