Ondan, Muhammed b. Ali, Muhammed b. Sinân, Îsâ en-Nehrîrî ve Ebû Abdullah’tan rivayet edildi. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resulullah şöyle buyurdu: Kim Allah’ı tanır ve O’nu yüceltirse ağzını sözden, karnını yemekten alıkoyar ve nefsini oruç ve gece ibadetiyle zahmete sokar; “Analarımız babalarımız sana feda olsun, ey Allah’ın Resulü, bunlar Allah’ın dostları mıdır?” dediler; o şöyle buyurdu: Allah’ın dostları sustular, susmaları zikir oldu; baktılar, bakışları ibret oldu; konuştular, konuşmaları hikmet oldu; yürüdüler, insanlar arasındaki yürüyüşleri bereket oldu; üzerlerine yazılmış eceller olmasaydı, azap korkusu ve sevaba duydukları özlem sebebiyle ruhları bedenlerinde durmazdı.