Birkaç arkadaşımız, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o İsmail b. Mihrân’dan, o Seyf b. Umeyre’den, o Ebû Basîr’den aktardı; o şöyle dedi: Ebû Abdullah’a, “Kul onu yaptığında minnettar sayılacağı minnettarlığın bir sınırı var mıdır?” diye sordum. “Evet” dedi. “Nedir?” dedim. “Ailesi ve malı konusunda üzerinde bulunan her nimet için Allah’a övgüde bulunmasıdır; eğer malında kendisine verilen nimet içinde ödenmesi gereken bir hak varsa onu öder. Bunun içinde Allah’ın ‘Bunu bizim hizmetimize veren yücedir; yoksa biz buna güç yetiremezdik’ sözü vardır; yine ‘Rabbim, beni bereketli bir yere indir; sen indirenlerin en hayırlısısın’ sözü vardır; yine ‘Rabbim, beni doğru bir girişle girdir, doğru bir çıkışla çıkar ve katından bana yardımcı bir güç ver’ sözü vardır” dedi. (Zuhruf 13), (Müminûn 29), (İsrâ 80)