Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan; o da Ali b. Hakem’den; o da Ebân’dan rivayet etti. Ebân şöyle dedi:
Ahvel bana anlattı ki Zeyd b. Ali b. Hüseyin gizlendiği sırada ona haber gönderdi. Ahvel şöyle dedi:
“Yanına gittim. Bana: ‘Ey Ebû Ca‘fer! Bizden birisi sana gelip yardım isterse ne dersin, onunla birlikte çıkar mısın?’ dedi. Ben de ona: ‘Eğer o gelen senin baban veya kardeşin olursa onunla birlikte çıkarım’ dedim. Bunun üzerine bana: ‘Ben şu topluluğa karşı savaşmak üzere çıkmak istiyorum; sen de benimle birlikte çık’ dedi. Ben: ‘Hayır, sana feda olayım, bunu yapmam’ dedim. Bunun üzerine bana: ‘Canını benden esirgiyor musun?’ dedi. Ben de ona: ‘İnsanın yalnız bir canı vardır. Eğer Allah’ın yeryüzünde bir hücceti varsa, senden geri duran kurtulmuştur, seninle birlikte çıkan ise helâk olmuştur. Eğer Allah’ın yeryüzünde bir hücceti yoksa, senden geri duranla seninle birlikte çıkan arasında bir fark yoktur’ dedim.
Bunun üzerine bana şöyle dedi:
‘Ey Ebû Ca‘fer! Ben babamla aynı sofraya otururdum. O bana yağlı lokmayı uzatır, sıcak lokmayı benim için soğutur, bana duyduğu şefkatten dolayı onu soğumadan yedirmezdi. Bana karşı bu kadar şefkatli olan bir kimse, ateşin hararetinden beni koruma konusunda bana şefkat göstermedi de dini sana haber verdi, bana haber vermedi öyle mi?’
Ben ona şöyle dedim:
‘Sana feda olayım! Ateşin hararetinden seni koruma hususundaki şefkati sebebiyle bunu sana söylemedi. Senin kabul etmeyip ateşe girmeninden korktu. Bana ise bunu bildirdi; çünkü ben kabul edersem kurtulurum, kabul etmezsem de ateşe girmeme aldırmaz.’
Sonra ona:
‘Sana feda olayım! Siz mi daha üstünsünüz, yoksa peygamberler mi?’ dedim.
O:
‘Peygamberler daha üstündür.’ dedi.
Ben de şöyle dedim:
‘Yakub, Yusuf’a: “Yavrucuğum! Rüyanı kardeşlerine anlatma; sonra sana karşı bir tuzak kurarlar.” dedi (Yusuf 5). O hâlde neden kardeşlerine haber vermedi de onların kendisine tuzak kurmalarını önlemedi? Aksine bunu onlardan gizledi. İşte senin baban da aynı şekilde bunu senden gizledi; çünkü senin adına korktu.’
Bunun üzerine şöyle dedi:
‘Allah’a yemin olsun ki eğer bunu söylüyorsan, Medine’deki arkadaşın bana, benim öldürüleceğimi ve Künâse’de asılacağımı haber verdi. Üstelik onun yanında benim öldürülmem ve asılmamla ilgili bir sahife de bulunmaktadır.’
Ahvel dedi ki:
“Daha sonra hacca gittim ve Zeyd’in söylediklerini ve ona verdiğim cevapları Ebû Abdullah’a anlattım. Bunun üzerine bana şöyle buyurdu:
‘Onu önünden, arkasından, sağından, solundan, başının üstünden ve ayaklarının altından kuşattın; ona yürüyeceği hiçbir yol bırakmadın.’”