Daha önce söylemiştik ki zaman, gece ve gündüzün saatlerini ifade eden bir isimden ibarettir. Gece ve gündüzün saatleri ise, ancak güneş ve ayın felek üzerindeki hareketiyle belirlenen ölçülerdir. Nitekim Allah şöyle buyurur: “Onlar için bir delil de gecedir. Ondan gündüzü sıyırırız; bir de bakarsın karanlıkta kalırlar. Güneş de kendisi için belirlenmiş bir yere doğru akıp gider. Bu, mutlak güç sahibi ve her şeyi bilenin takdiridir. Ay için de menziller takdir ettik; nihayet o, eski bir hurma salkımı gibi incelip eğrilir. Ne güneş aya yetişebilir ne de gece gündüzü geçebilir. Hepsi bir felek içinde yüzerler.”
Zaman, bizim açıkladığımız gibi gece ve gündüzün saatleriyle ilgili olduğuna ve gece ile gündüzün saatleri de ancak güneş ile ayın felek derecelerindeki hareketinden ibaret olduğuna göre, kesin olarak anlaşılır ki zaman da, gece ve gündüz de sonradan yaratılmıştır. Bunları yaratan ise, bütün yaratıklarını tek başına yaratan Allah’tır. “Geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O’dur. Hepsi bir felek içinde yüzerler.”
Bunun Allah’ın yaratması olduğunu bilmeyen biri bile, gece ile gündüzün durumları arasındaki farkı inkâr edemez. Bunlardan biri olan gece, yaratılmışlar üzerine karanlık ve siyahlık indirir; diğeri olan gündüz ise, onların üzerine aydınlık ve ışık indirir ve gecenin karanlığını ortadan kaldırır.
Durum böyle olduğuna ve bu iki farklı halin aynı anda bir yerde bir araya gelmesi imkânsız olduğuna göre, kesin sonuç şudur ki bunlardan biri diğerinden önce gelir. Hangisi önce gelirse, diğeri onun ardından gelir. Bu ise onların sonradan yaratılmış olduklarının ve bir yaratıcıya ait bulunduklarının açık bir delilidir.
Gece ve gündüzün yaratılmış olduğuna dair bir başka delil de şudur: Her gün, kendinden önce gelen bir günden sonra gelir ve kendinden sonra gelecek bir günden önce bulunur. Bilinmektedir ki, daha önce yok olup sonradan var olan şey, yaratılmıştır ve onu var eden bir yaratıcı vardır.
Bir başka delil de şudur: Günler ve geceler sayılabilir şeylerdir. Sayılabilen her şey ya çift ya da tek sayıdır. Eğer çift ise iki ile başlar. Bu, onun bir başlangıcı ve başlangıç noktası olduğunu gösterir. Eğer tek ise bir ile başlar. Bu da onun bir başlangıcı olduğunu gösterir. Başlangıcı olan her şeyin ise bir başlatıcısı vardır; o da onun yaratıcısıdır.