198 yılında (1 Eylül 813 – 21 Ağustos 814), Harun er-Reşid’in iki oğlu Muhammed (el-Emin) ile Abdullah (el-Me’mun) arasındaki savaş sona erdi. Doğu bölgelerinde, Irak’ta ve Hicaz’da halk birleşerek Abdullah el-Me’mun’a itaat etti.
Bu yılda, Zilhicce ayında (Temmuz–Ağustos 814), Hasan el-Hirş, halkın aşağı tabakasından bir grup ve çok sayıda kabile mensubuyla birlikte isyan etti. Kendi iddiasına göre “Muhammed ailesinden razı olunan kişi” adına (er-Rıza min Âl-i Muhammed) hareket etti. Nil’e kadar ilerledi; ardından vergi topladı, tüccarlardan zorla para aldı, çevredeki köyleri yağmaladı ve sürüleri sürüp götürdü.
Bu yılda el-Me’mun, el-Fadl b. Sehl’in kardeşi Hasan b. Sehl’e; Tahir b. el-Hüseyin’in fethettiği Cibâl, Fars, Ahvaz, Basra, Kûfe, Hicaz ve Yemen bölgelerinin tamamının valiliğini verdi. Bu, azledilen Muhammed’in (el-Emin) öldürülmesinden ve halkın genel olarak el-Me’mun’a boyun eğmesinden sonraydı.
Bu yılda el-Me’mun, o sırada Bağdat’ta bulunan Tahir b. el-Hüseyin’e mektup yazarak, elindeki tüm vilayetlerden toplanmış vergi gelirlerini Hasan b. Sehl’in temsilcilerine teslim etmesini ve kendisinin ayrılarak Rakka’ya gitmesini emretti. Ona ayrıca Nasr b. Şebes’e karşı yürütülecek savaşın sorumluluğunu verdi ve onu Musul, Cezire, Şam ve batı bölgelerinin valisi tayin etti.
Bu yılda Ali b. Ebi Saîd, Hasan b. Sehl’in Irak’taki haraç toplama görevlisi olarak Irak’a geldi. Ancak Tahir, askerin maaşlarını tam olarak ödeyinceye kadar haraç gelirlerini Ali’ye teslim etmeyi reddetti. Bu yükümlülüğü yerine getirdikten sonra gelirleri ona teslim etti.
Bu yılda el-Me’mun, Harsama b. A‘yân’a bir mektup yazarak Horasan’a gitmesini emretti.
Bu yılda Abbas b. Musa b. İsa b. Musa b. Muhammed b. Ali hac emirliğini üstlendi.