Bana Ömer – Ali şöyle anlattı:
Ubeydullah b. Ziyâd Irak halkıyla birlikte Muaviye’yi ziyaret etti. Muaviye ona şöyle dedi:
“Heyetini, her birinin makam ve şerefine göre kabul edeceğim.”
Bunun üzerine onlar içeri alındılar. Ahnef en son girdi; çünkü Ubeydullah’a göre onun makamı düşüktü. Muaviye onu görünce hoş geldin dedi ve kendi kürsüsüne oturttu.
Sonra halkla konuştu. Hepsi Ubeydullah’ı güzel sözlerle övdü; fakat Ahnef sessiz kaldı.
Muaviye ona:
“Ey Ebû Bahr! Sana ne oldu? Konuşmuyorsun.” dedi.
Ahnef şöyle cevap verdi:
“Konuşursam halkın söylediklerine karşı gelmiş olurum.”
Bunun üzerine Muaviye şöyle ilan etti:
“Kalkın! Onu görevden aldım. Beğendiğiniz bir valiyi bulun.”
Herkes Benî Ümeyye’den birine veya Suriyeli ileri gelenlerden birine başvurmaya gitti. Ahnef ise evinde kaldı ve kimseye gitmedi.
Birkaç gün böyle geçti. Muaviye onları tekrar çağırdı ve topladı. Huzuruna girdiklerinde:
“Kimi seçtiniz?” diye sordu.
Aralarında anlaşmazlık çıktı. Her grup başka birini önerdi. Ahnef yine sessiz kaldı.
Muaviye ona tekrar:
“Ey Ebû Bahr! Sana ne oldu? Konuşmuyorsun.” dedi.
Ahnef şöyle dedi:
“Eğer bize ailenden birini vali yaparsan, Ubeydullah’tan daha uygun birini görmeyiz. Eğer başkasını vali yapacaksan, o zaman dilediğini yap.”
Muaviye şöyle dedi:
“Onu tekrar başınıza vali yaptım.”
Sonra onu Ahnef’e tavsiye etti ve Ahnef’in bu görüşünün halk arasında ayrılığa sebep olduğunu söyleyerek onu azarladı.
Fitne ortaya çıktığında Ubeydullah’a bağlılığını yerine getiren kimse Ahnef’ten başkası olmadı.
Bu yıl ayrıca Yezîd b. Müferriğ el-Himyeri ile Abbâd b. Ziyâd arasında geçen olay meydana geldi ve Yezîd, Ziyâd’ın oğullarıyla alay etti.