Habeşistan’a hicret edenlerin geri kalan kısmı, Allah’ın Elçisi Amr b. Ümeyye ed-Damrî’yi Necâşî’ye göndermesine kadar orada kaldı. Amr, onları iki gemiyle taşıdı ve Hudeybiye’den sonra, Allah’ın Elçisi Hayber’de iken yanına getirdi. İki gemiyle gelenlerin toplam sayısı on altı erkekti.
Allah’ın Elçisi Mekke’de Kureyş arasında yaşamaya devam etti; gizli ve açık olarak onları Allah’a çağırıyor, onların eziyetlerine, onu yalanlamalarına ve alay etmelerine katlanıyordu. İş öyle bir noktaya vardı ki, denildiğine göre içlerinden biri, o namaz kılarken üzerine koyun işkembesi atar veya onun için kurulmuş tenceresinin içine atardı. Sonunda bana ulaştığına göre, namaz kılarken arkasına sığınmak için büyük bir taş edinmişti.
İbn Humeyd – Seleme – İbn İshak – Ömer b. Abdullah b. Urve b. ez-Zübeyr – Urve b. ez-Zübeyr:
Allah’ın Elçisi, evine atılan bu pisliği bir sopaya takar, kapısında durur ve şöyle derdi: “Ey Abdümenâf oğulları! Bu nasıl bir himayedir?” Sonra onu yola atardı.