Ubeydullah b. Mûsâ bize rivayet etti; İsrail’den; Ebû İshak’tan; Zeyd b. Erkam’dan rivayet etti. Zeyd dedi ki:
Amcamla beraberdim. Abdullah b. Übeyy b. Selûl’ün şöyle dediğini işittim:
“Allah’ın elçisinin yanındakilere harcamayın ki dağılıp gitsinler; Medine’ye dönersek, elbette üstün olan oradan aşağı olanı çıkaracaktır.”
Bunu amcama söyledim. Amcam da bunu Peygambere anlattı. Peygamber beni çağırdı; ben de ona anlattım. Sonra Peygamber, Abdullah b. Übeyy’e ve arkadaşlarına haber gönderdi; “Bunu söylemedik” diye yemin ettiler. Peygamber beni yalanladı, onları doğru saydı. Bana daha önce hiç gelmemiş bir keder geldi; evimde oturdum. Amcam bana:
“Peygamberin seni yalanlamasını ve sana öfkelenmesini ne diye istedin?” dedi.
Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi:
“Münafıklar sana geldiklerinde ‘Şahitlik ederiz ki sen Allah’ın elçisisin’ derler…”
Peygamber bana haber gönderdi, sureyi okudu ve dedi ki:
“Allah seni doğruladı.”