Ubeydullah b. Saîd bize rivayet etti; Muhammed b. Bekr bize rivayet etti; İbn Cüreyc bize haber verdi; (İbn Cüreyc) dedi ki: Atâ’yı işittim, şöyle anlatıyordu:
Safvân b. Ya‘lâ b. Ümeyye bana haber verdi; babasından:
(Babası) dedi ki: Zorluk seferinde (Tebük’te) Peygamberle birlikte sefere çıktım. Ya‘lâ, “Bu sefer, benim gözümde amellerimin en sağlamıdır.” derdi.
Atâ dedi ki: Safvân şöyle dedi: Ya‘lâ şöyle dedi:
Benim bir işçim vardı. Bir adamla dövüştü. Onlardan biri ötekinin elini ısırdı.
Atâ dedi ki: Safvân bana, hangisinin ötekini ısırdığını haber vermişti; fakat ben unuttum.
(Isırılan) elini ısıranın ağzından çekip kurtardı ve (ısıranın) ön dişlerinden birini söktü.
İkisi Peygamber’e geldiler; Peygamber, o dişi boşa çıkardı (tazmin gerektirmez saydı).
Atâ dedi ki: Sanırım Peygamber şöyle dedi:
“Yani elini ağzının içinde bırakıp da sen onu kemirsin diye mi? Sanki elini bir erkek devenin ağzına sokmuş da o onu kemiriyormuş gibi!”