Kafi İman 87

Kafi 2180: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Ali b. Hakem, Hüseyin b. Hâşim, Sa‘dân b. Müslim ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Kim mümin kardeşinin yüzünden bir toz, çöp veya rahatsız edici bir şeyi giderirse Allah ona on iyilik yazar; kim de kardeşinin yüzüne tebessüm ederse onun için bir iyilik yazılır.”

Kafi 2181: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, Ömer b. Abdülaziz, Cemîl b. Derrâc ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Kim mümin kardeşine ‘Hoş geldin’ derse Allah kıyamet gününe kadar onun için hoş bir karşılama yazar.”

Kafi 2182: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Yûnus, Abdullah b. Sinân ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Müslüman kardeşi yanına gelip de ona ikram eden kimse gerçekte Allah’a ikram etmiş olur.”

Kafi 2183: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, İbn Mahbûb, Nasr b. İshak, Hâris b. Nu‘mân, Heysem b. Hammâd, Ebû Dâvûd ve Zeyd b. Erkam’dan rivayet etti. Resulullah şöyle buyurdu: “Ümmetimden herhangi bir kul, Allah rızası için kardeşine bir iyilik ve incelikte bulunursa Allah ona cennet hizmetçilerinden hizmetçiler tahsis eder.”

Kafi 2184: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, Bekr b. Sâlih, Hasan b. Ali, Abdullah b. Cafer b. İbrahim ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Kim Müslüman kardeşine gönlünü hoş edecek bir söz söyleyerek ikramda bulunur ve onun sıkıntısını giderirse, bunu yaptığı müddetçe üzerine rahmet yayılmış olarak Allah’ın gölgesinde bulunmaya devam eder.”

Kafi 2185: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, Ömer b. Abdülaziz, Cemîl b. Derrâc ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurduğunu işittim: “Allah’ın mümine mahsus kıldığı şeylerden biri, kardeşlerinin iyiliğini ve lütfunu ona tanıtmasıdır; bu iyilik az da olsa böyledir. Çünkü iyilik çoklukla ölçülmez. Allah kitabında: ‘Kendileri ihtiyaç içinde bulunsalar bile onları kendilerine tercih ederler’ ve ardından ‘Kim nefsinin cimriliğinden korunursa işte onlar kurtuluşa erenlerdir’ buyurmuştur. Allah bu anlayışı bir kimseye nasip ederse onu sever; Allah’ın sevdiği kimseye de kıyamet günü ecrini hesapsız verir.” Sonra şöyle buyurdu: “Ey Cemîl! Bu hadisi kardeşlerine rivayet et; çünkü bu, iyiliğe teşviktir.”

Kafi 2186: Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin, Muhammed b. İsmail, Sâlih b. Ukbe, Müfaddal ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Mümin kardeşine bir ikramda bulunur.” Ben, “İkram nedir?” diye sordum. Buyurdu ki: “Bir oturma yeri vermek, dayanacağı bir yer hazırlamak, yemek yedirmek, elbise vermek ve selam vermektir.” Sonra buyurdu ki: “Cennet ona karşılık vermek için uzanır ve Allah cennete vahyeder: ‘Senin yiyeceklerini dünya ehline haram kıldım; ancak bir peygamber veya bir peygamberin vasisi bundan müstesnadır.’ Kıyamet günü geldiğinde Allah cennete: ‘Dostlarıma yaptıkları ikramların karşılığını ver’ diye vahyeder. Bunun üzerine cennetten hizmetçiler ve hizmetçi kızlar çıkar; ellerinde inci örtülerle kapatılmış tabaklar bulunur. İnsanlar cehennemi ve onun dehşetini, cenneti ve içindeki nimetleri görünce akılları başlarından gider ve yemekten çekinirler. Bunun üzerine arşın altından bir seslenici şöyle seslenir: ‘Allah, cennetinin yiyeceğinden yiyen kimseye cehennemi haram kılmıştır.’ Bunun üzerine ellerini uzatıp yerler.”

Kafi 2187: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Muhammed b. Fudayl, Ebû Hamza ve Ebû Cafer’den rivayet etti. Buyurdu ki: “Müminin mümin üzerindeki haklarından biri, onun yetmiş büyük günahını örtmesidir.”

Kafi 2188: Hüseyin b. Muhammed ve Muhammed b. Yahyâ, Ali b. Muhammed b. Sa‘d, Muhammed b. Eslem, Muhammed b. Ali b. Adî, Muhammed b. Süleyman, İshak b. Ammâr ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Ey İshak! Gücünün yettiği ölçüde dostlarıma iyilik et. Çünkü hiçbir mümin başka bir mümine iyilik edip yardım etmez ki şeytanın yüzünü tırmalamış ve kalbini yaralamış olmasın.”