Kafi Hücce 95

Kafi 1014: Misme‘ Kirdîn el-Basrî dedi ki: Gece ve gündüz bir öğünden fazlasını yemezdim. Bazen Ebû Abdillah’ın yanına girmek için izin isterdim; sofranın kaldırılmış olduğunu, belki de onu onun önünde görmediğimi fark ederdim. İçeri girince sofrayı çağırırdı, onunla birlikte yemekten yerdim ve bundan rahatsız olmazdım. Onun dışında birinin yanında yemek üzerine bir daha yesem, şişkinlikten duramaz ve uyuyamazdım. Bunu ona şikâyet ettim ve onun yanında yediğim zaman bundan rahatsız olmadığımı haber verdim. Dedi ki: “Ey Ebû Seyyâr! Sen, yataklarında meleklerin kendileriyle tokalaştığı salih bir topluluğun yemeğini yiyorsun.”

Dedim ki: “Onlar size görünürler mi?” Bunun üzerine elini çocuklarından birinin üzerine sürdü ve dedi ki: “Onlar bizim çocuklarımıza bizden daha şefkatlidirler.”

Kafi 1015: Hüseyin b. Ebî’l-Alâ, Ebû Abdillah’tan rivayet etti. Dedi ki: “Ey Hüseyin!” Sonra eliyle evdeki yastıklara vurdu ve dedi ki: “Bu yastıklar... Melekler uzun süre bunlara dayanmıştır. Bazen onların tüylerinden toplarız.”

Kafi 1016: Ebû Hamza es-Sümâlî dedi ki: Ali b. Hüseyin’in yanına girdim. Evde bir süre bekletildim. Sonra eve girdim; o bir şey topluyordu. Elini perdenin arkasından uzattı ve evde bulunan kimseye verdi. Dedim ki: “Sana feda olayım, topladığını gördüğüm bu şey nedir?” Dedi ki: “Meleklerin tüylerinden artakalandır. Yalnız kaldığımızda onu toplar, çocuklarımız için yumuşak bir şey yaparız.” Dedim ki: “Sana feda olayım, onlar size gelirler mi?” Dedi ki: “Ey Ebû Hamza! Onlar yaslandığımız yerlere kadar bizimle sıkışırlar.”

Kafi 1017: Ali b. Ebî Hamza, Ebû’l-Hasan’dan rivayet etti. Onun şöyle dediğini işittim: “Allah’ın herhangi bir iş için indirdiği hiçbir melek yoktur ki onu indirdiğinde önce imama başlamasın ve o işi ona arz etmesin. Meleklerin Allah tarafından gelip gidiş yeri, bu işin sahibinedir.”