Bize Yahyâ b. Bukeyr rivayet etti.
Dedi ki: Bize Leys, Ukayl’den, o da İbn Şihâb’dan rivayet etti.
Dedi ki: Bana Urve b. Zübeyr haber verdi ki, Âişe, Nebî’nin eşi, şöyle dedi:

“Anne babamı ancak ikisi de bu dine mensup iken hatırlıyorum. Üzerimize öyle bir gün geçmezdi ki Resûlullah günün iki tarafında, sabah ve akşam bize gelmiş olmasın. Sonra Ebû Bekir’e bir şey göründü de evinin avlusunda bir mescid yaptı. Orada namaz kılar ve Kur’an okurdu. Müşrik kadınlar ve çocukları onun başında durur; ona hayret eder, ona bakarlardı. Ebû Bekir çok ağlayan bir adamdı; Kur’an okuduğunda gözlerine hâkim olamazdı. Bu durum müşrik Kureyş’in ileri gelenlerini korkuttu.”