Bize Yahyâ b. Bükeyr rivayet etti, dedi ki: Bize Leys rivayet etti; Ukayl’den, o İbn Şihâb’dan rivayet etti. İbn Şihâb dedi ki: Bana Urve b. Zübeyr haber verdiğine göre Nebi’nin eşi Âişe şöyle dedi:
Ben anne ve babamı tanımaya başladığım zamandan beri onların bu dine bağlı olduklarını bilirim. Üzerimizden hiçbir gün geçmezdi ki Resûlullah günün iki tarafında, sabah ve akşam vakitlerinde bize gelmiş olmasın. Daha sonra Ebû Bekir’in aklına evinin avlusunda bir mescid yapmak geldi ve orada namaz kılıp Kur’an okumaya başladı. Müşriklerin kadınları ve çocukları onun başında durur, onun hâline hayret eder ve onu seyrederlerdi. Ebû Bekir çok ağlayan bir kimseydi; Kur’an okuduğu zaman gözyaşlarına hâkim olamazdı. Onun bu hâli, Kureyş’in müşrik ileri gelenlerini endişeye düşürdü.