Buhari 3742:
Mâlik b. İsmâil bize rivayet etti; İsrail bize rivayet etti; Muğîre’den; İbrâhim’den; Alkame’den: Alkame dedi ki:
Şam’a geldim, iki rekât namaz kıldım. Sonra “Allah’ım, bana salih bir oturak arkadaşı kolaylaştır.” dedim. Bir topluluğun yanına geldim, onların yanına oturdum. Derken bir ihtiyar geldi, yanıma oturdu. “Bu kim?” dedim. “Ebû’d-Derdâ’dır.” dediler.
Ben de: “Ben Allah’a, bana salih bir oturak arkadaşı kolaylaştırmasını dua ettim; seni bana kolaylaştırdı.” dedim. O: “Nerelisin?” dedi. “Kûfe halkındanım.” dedim.
Dedi ki: “Sizde, ‘İbn Ümm Abd’ (yani Abdullah b. Mes‘ûd) yok mu; (Peygamber’in) nalınlarının, yastığının ve abdest kabının sahibi? Sizin içinizde, Allah’ın Peygamberinin diliyle şeytandan koruduğu kişi yok mu? Sizin içinizde, Peygamber’in sırrının sahibi olup da onu ondan başka kimsenin bilmediği kişi yok mu?”
Sonra dedi ki: “Abdullah, {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى} ayetini nasıl okurdu?” Ben de ona şöyle okudum: “{وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى * وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى * وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى}”.
Ebû’d-Derdâ dedi ki: “Allah’a yemin olsun ki Resûlullah onu bana, ağzından benim ağzıma olacak şekilde okuttu.”
Buhari Sahabe 20
Buhari 3743:
Süleyman b. Harb bize rivayet etti; Şu’be bize rivayet etti; Muğîre’den; İbrâhim’den: İbrâhim dedi ki:
Alkame Şam’a gitti. Mescide girince: “Allah’ım, bana salih bir oturak arkadaşı kolaylaştır.” dedi. Ebû’d-Derdâ’nın yanına oturdu. Ebû’d-Derdâ: “Nerelisin?” dedi. “Kûfe halkındanım.” dedi.
Ebû’d-Derdâ dedi ki: “Sizde — ya da sizden — ‘sır sahibi’ olup da onu ondan başka kimsenin bilmediği kişi yok mu? (Huzeyfe’yi kastediyor.)”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Sizde — ya da sizden — Allah’ın Peygamberinin diliyle şeytandan koruduğu kişi yok mu? (Ammâr’ı kastediyor.)”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Sizde — ya da sizden — ‘misvak sahibi’ ya da ‘(bir başka) sır sahibi’ yok mu?”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Abdullah {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى * وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى} ayetini nasıl okurdu?”
Ben: “{وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى}” diye okurdu, dedim.
(Ebû’d-Derdâ dedi ki:) “Bunlar bana öyle baskı yaptılar ki, neredeyse Resûlullah’tan işittiğim bir şeyden beni vazgeçireceklerdi.”
Alkame Şam’a gitti. Mescide girince: “Allah’ım, bana salih bir oturak arkadaşı kolaylaştır.” dedi. Ebû’d-Derdâ’nın yanına oturdu. Ebû’d-Derdâ: “Nerelisin?” dedi. “Kûfe halkındanım.” dedi.
Ebû’d-Derdâ dedi ki: “Sizde — ya da sizden — ‘sır sahibi’ olup da onu ondan başka kimsenin bilmediği kişi yok mu? (Huzeyfe’yi kastediyor.)”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Sizde — ya da sizden — Allah’ın Peygamberinin diliyle şeytandan koruduğu kişi yok mu? (Ammâr’ı kastediyor.)”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Sizde — ya da sizden — ‘misvak sahibi’ ya da ‘(bir başka) sır sahibi’ yok mu?”
Ben: “Evet.” dedim.
Dedi ki: “Abdullah {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى * وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى} ayetini nasıl okurdu?”
Ben: “{وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى}” diye okurdu, dedim.
(Ebû’d-Derdâ dedi ki:) “Bunlar bana öyle baskı yaptılar ki, neredeyse Resûlullah’tan işittiğim bir şeyden beni vazgeçireceklerdi.”