Buhari 2371:
Abdullah bin Yusuf bize rivayet etti.
Mâlik bin Enes bize haber verdi.
Zeyd bin Eslem’den,
Ebû Sâlih es-Semmân’dan,
Ebû Hureyre’den rivayet edildi; Resulullah şöyle dedi:
“Atlar bir kişi için sevaptır, bir kişi için örtüdür, bir kişi için de günahtır.
Sevap olan şu kişinindir: Atlarını Allah yolunda bağlar; onları bir çayırda veya bahçede otlatır. O çayırdan/bahçeden bağlandıkları yerde yedikleri her şey onun için sevap olur. Bağı kopsa da bir-iki tepe aşsa, ayak izleri ve dışkıları ona sevap yazılır. Bir ırmağa uğrayıp içse ve sahibi onları sulamayı amaçlamasa bile bu da ona sevap yazılır. Bu sebeple onun için sevaptır.
Örtü olan şu kişinindir: Atlarını geçim/itibar için (ihtiyaç ve iffet üzere) bağlar; sonra onların boyunlarındaki ve sırtlarındaki Allah hakkını unutmaz. Bu da onun için örtüdür.
Günah olan ise: Atlarını gösteriş, övünme ve İslam ehline karşı düşmanlık için bağlayan kişinindir. Bu da onun için günahtır.”
Resulullah’a eşekler soruldu; şöyle dedi:
“Onlar hakkında bana, şu kapsamlı ve tek başına yeterli ayetten başka bir şey indirilmedi: ‘Kim zerre kadar hayır yaparsa onu görür; kim zerre kadar şer yaparsa onu görür.’”
Buhari Müsakat 12
Buhari 2372:
İsmail bize rivayet etti.
Mâlik bize rivayet etti.
Rabîa bin Ebî Abdurrahman’dan,
Yezîd’den (el-Münba‘is’in azatlısı),
Zeyd bin Hâlid’den rivayet edildi; Zeyd dedi ki:
Bir adam Resulullah’a geldi ve kayıp buluntu malı sordu. Peygamber dedi ki:
“Onun kesesini/kabını ve bağını tanı; sonra onu bir yıl ilan et. Sahibi gelirse ver; gelmezse artık senin tasarrufundadır.”
Adam “Kaybolmuş koyun?” dedi.
Peygamber:
“O ya senindir, ya kardeşinindir, ya da kurdun.” dedi.
Adam “Kaybolmuş deve?” dedi.
Peygamber:
“Senin onunla ne işin var? Onun su kabı da var, ayağı (yürüyüş gücü) de var; suya gider, ağaç yer; sahibi onu buluncaya kadar (kendi kendine yaşar).” dedi.
Mâlik bize rivayet etti.
Rabîa bin Ebî Abdurrahman’dan,
Yezîd’den (el-Münba‘is’in azatlısı),
Zeyd bin Hâlid’den rivayet edildi; Zeyd dedi ki:
Bir adam Resulullah’a geldi ve kayıp buluntu malı sordu. Peygamber dedi ki:
“Onun kesesini/kabını ve bağını tanı; sonra onu bir yıl ilan et. Sahibi gelirse ver; gelmezse artık senin tasarrufundadır.”
Adam “Kaybolmuş koyun?” dedi.
Peygamber:
“O ya senindir, ya kardeşinindir, ya da kurdun.” dedi.
Adam “Kaybolmuş deve?” dedi.
Peygamber:
“Senin onunla ne işin var? Onun su kabı da var, ayağı (yürüyüş gücü) de var; suya gider, ağaç yer; sahibi onu buluncaya kadar (kendi kendine yaşar).” dedi.