Buhari İtisam 24

Buhari 7356: İsmail bize rivayet etti. Mâlik bana rivayet etti. Zeyd b. Eslem’den, Ebû Sâlih es-Semmân’dan, Ebû Hüreyre’den:

Allah’ın Elçisi şöyle dedi:

“At (besleyen) üç kimseden dolayıdır: Bir kimse için sevaptır; bir kimse için örtüdür (koruyucudur); bir kimse için de günah yüküdür.

Sevap olan: Bir adam onu Allah yolunda bağlar; onu bir çayırda veya bir bahçede uzatır (otlatır). O çayır ve bahçedeki ipinin eriştiği yerde ne yerse onun için hasenat olur. İpini koparıp bir tepeye ya da iki tepeye sıçrayıp gitse bile onun ayak izleri ve dışkısı ona hasenat olur. Bir nehre uğrayıp ondan içse, adam onu sulamak istememiş olsa bile bu da ona hasenat olur. Bu at, o kimse için sevaptır.

Örtü olan: Bir adam onu geçimlik bir fayda için ve iffetli kalmak için bağlar; ama boyunlarında ve sırtlarında Allah’ın hakkını da unutmaz. Bu at onun için örtüdür.

Günah olan: Bir adam onu övünmek ve gösteriş için bağlar. Bu at da ona günah yüküdür.”

Allah’ın Elçisi’ne eşekler hakkında soruldu; şöyle dedi:

“Onlar hakkında bana, şu tek ve kapsamlı ayetten başka bir şey indirilmedi:

‘Kim zerre ağırlığınca hayır yaparsa onu görür; kim de zerre ağırlığınca şer yaparsa onu görür.’”

Buhari 7357: Yahyâ bize rivayet etti. İbn Uyeyne bize rivayet etti. Mansûr b. Safiyye’den, annesinden, Âişe’den:

Bir kadın Peygamber’e soru sordu…

(Muhammed —yani İbn Ukbe— bize rivayet etti: Fudayl b. Süleyman en-Nümeyrî el-Basrî bize rivayet etti: Mansûr b. Abdurrahman b. Şeybe bize rivayet etti: Annem bana Âişe’den rivayet etti:)

Bir kadın, hayızdan nasıl yıkanacağını Peygamber’e sordu. Peygamber:

“Misk sürülmüş bir parça bez alır, onunla temizlenirsin.” dedi.

Kadın:

“Onunla nasıl temizleneyim?” dedi.

Peygamber:

“Onunla temizlen.” dedi.

Kadın yine:

“Onunla nasıl temizleneyim?” dedi.

Peygamber:

“Onunla temizlenirsin.” dedi.

Âişe dedi ki:

Allah’ın Elçisi’nin neyi kastettiğini anladım; kadını kendime doğru çektim ve ona bunu öğrettim.

Buhari 7358: Mûsâ b. İsmâil bize rivayet etti. Ebû Avâne bize rivayet etti. Ebû Bişr’den, Saîd b. Cübeyr’den, İbn Abbas’tan:

Ümmü Hufeyd bint Hâris b. Hazn, Peygamber’e sade yağ, kurut (ekşitilmiş/kurutulmuş süt ürünü) ve keler eti hediye etti. Peygamber onları getirtti; sofrasında yenildi. Peygamber ise onlara karşı tiksinir gibi (yemeyi) terk etti. Eğer haram olsalardı onun sofrasında yenmezdi; yemeyi de emretmezdi.

Buhari 7359: Ahmed b. Sâlih bize rivayet etti. İbn Vehb bize rivayet etti. Yûnus bana haber verdi. İbn Şihâb’dan: (İbn Şihâb) dedi ki:

Atâ b. Ebî Rebâh bana haber verdi; Câbir b. Abdullah’tan:

Peygamber şöyle dedi:

“Kim sarımsak veya soğan yerse, bizden uzak dursun; yahut mescidimizden uzak dursun; evinde otursun.”

Ona bir “bedr” getirildi—İbn Vehb dedi ki: yani bir tabak—içinde sebzeler vardı. Onun bir kokusunu fark etti ve ne olduğunu sordu. İçinde sebze olduğu kendisine bildirilince:

“Yaklaştırın.” dedi.

Onu, yanında bulunan bazı arkadaşlarına yaklaştırdılar. (Arkadaşı) onu görünce yemekten hoşlanmadı. Peygamber:

“Sen ye. Çünkü ben, senin konuşmadıklarınla konuşuyorum.” dedi.

İbn Ufer, İbn Vehb’den: “içinde sebzeler bulunan bir tencerede” diye rivayet etti.

Leys ve Ebû Safvân, Yûnus’tan bu tencere olayını zikretmedi. Bu yüzden bunun Zührî’nin sözü mü yoksa hadisin içinde mi olduğunu bilmiyorum.

Buhari 7360: Ubeydullah b. Sa‘d b. İbrahim bana rivayet etti. Babam ve amcam bize rivayet ettiler: Babam, babasından rivayet etti. Muhammed b. Cübeyr bana haber verdi:

Babası Cübeyr b. Mut‘im ona haber vermiş ki:

Bir kadın, Allah’ın Elçisi’ne geldi ve bir konuda onunla konuştu. Peygamber ona bir şey emretti. Kadın:

“Ne dersin, ey Allah’ın Elçisi; seni bulamazsam?” dedi.

Peygamber:

“Beni bulamazsan Ebû Bekir’e git.” dedi.

Humeydî, İbrahim b. Sa‘d’dan şunu ekledi: Sanki kadın bununla ölümü kastediyordu.