Bize Muâz b. Fadâle rivayet etti. Dedi ki: Bize Hişâm, Yahyâ’dan, Ebû Seleme’den, Ebû Hureyre’den rivayet etti. (Ebû Hureyre) dedi ki:

“Size Nebi’nin namazını yaklaştıracağım (ona benzetmeye çalışacağım).” derdi.

Buna göre Ebû Hureyre, öğle, yatsı ve sabah namazlarının son rek‘atında, “Semia’llâhu limen hamideh” dedikten sonra kunut yapardı; müminler için dua eder, kâfirlere lanet ederdi.

Bize Abdullah b. Ebî’l-Esved rivayet etti. Dedi ki: Bize İsmâil, Hâlid el-Hazzâ’dan, Ebû Kılâbe’den, Enes’ten rivayet etti. (Enes) dedi ki:

Kunut, akşam ve sabah namazlarında idi.

Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik’ten, Nu‘aym b. Abdullah el-Mücmir’den, Ali b. Yahyâ b. Hallâd ez-Zuraqî’den, babasından, Rifâa b. Râfi‘ ez-Zuraqî’den rivayet etti. (Rifâa) dedi ki:

Bir gün Nebi’nin arkasında namaz kılıyorduk. Rükûdan başını kaldırınca “Semia’llâhu limen hamideh” dedi. Arkasında bir adam da şöyle dedi:

“Rabbena ve leke’l-hamd, hamden kesîran tayyiben mubâraken fîh.”

Namazdan çıkınca Nebi: “Konuşan kimdi?” dedi.
Adam: “Benim.” dedi.
Nebi dedi ki: “Otuz küsur meleğin, hangisi onu önce yazacak diye ona koştuklarını gördüm.”