Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik’ten, Nu‘aym b. Abdullah el-Mücmir’den, Ali b. Yahyâ b. Hallâd ez-Zuraqî’den, babasından, Rifâa b. Râfi‘ ez-Zuraqî’den rivayet etti. (Rifâa) dedi ki:
Bir gün Nebi’nin arkasında namaz kılıyorduk. Rükûdan başını kaldırınca “Semia’llâhu limen hamideh” dedi. Arkasında bir adam da şöyle dedi:
“Rabbena ve leke’l-hamd, hamden kesîran tayyiben mubâraken fîh.”
Namazdan çıkınca Nebi: “Konuşan kimdi?” dedi.
Adam: “Benim.” dedi.
Nebi dedi ki: “Otuz küsur meleğin, hangisi onu önce yazacak diye ona koştuklarını gördüm.”