Erkek şayet karısının kendisinin süt kardeşi olduğunu ikrar edecek olursa, nikahı fesholur ve araları da ayrılır. Bunu, İmam Şafii söylemiştir. Ebu Hanife ise şöyle demiştir: Adam eğer: “Öyle zannettim, hata yaptım.” derse, bu durumda söylediği bu ifadesi kabul edilir. Çünkü bunu söylemiş olması, aralarında bir evliliğin olmadığını gerektirmiş olur. Eğer evli olduğunu inkâr eder de sonrasında bunu ikrar ederse, o zaman burada sözü yine kabul edilir.
Ancak bunu söylemiş olması hasebiyle haram olan bir şeyi gerektirmiş olacağından dolayı, artık bundan geri dönüşün kabul olmayacağı yönünde cevap verilmiştir. Sanki karısını boşadığını ikrar etmesi sonra bundan vazgeçmesine benzemiş olur. Onların yaptıkları bu kıyas kabul edilemez. Nitekim bu sözleri hüküm üzere cari (yani geçerli) olur. Fakat kendisiyle Rabbi arasında söz konusu olan hakka gelince, o vakit bu, adamın sadakati üzere bildiği hali vaziyeti üzere bina edilir.
Eğer bu, zifaftan önce gerçekleşmiş olur ve karısı da bunu tasdik ederse, kadın için bir şey (ceza) gerekmez. Çünkü onlar, söz konusu olan bu nikahın haddi zatında fasit olduğu bağlamında ittifak etmiş konumda bulunurlar. Ama kadın, kocasına yalan söyletmiş olursa, bu durumda itibar edilecek söz, kadının bu sözü olur. Zira erkeğin sözü, karısının haklarını düşürmesi açısından burada makbul değildir.
Kadın, eğer kocasının kendi süt kardeşi olduğunu ikrar eder de, kocası da karısına yalan söylettirmiş olursa, nikahın fesholmasında kadının bu sözü kabul edilmez. Zira adamın karısı üzere hakkı söz konusudur. Kadın da zahir hükme göre erkeğin eşi olmaya devam eder; çünkü kadının kocası üzerinde söylemiş olduğu bu sözü kabul görmez. Ama kendisiyle Rab Teala arasında söz konusu olan hakka gelince, eğer kadın ikrar ettiği bu durumun doğru olduğunu kesin biliyorsa, erkeğin o kadını evinde tutması ve onunla cinsel temas kurması helal olmaz. Kadının da ondan kaçması ve imkânı ölçüsünde uzak durması gerekmektedir.