Selem: Belli bir parayı peşin olarak verip, zimmette nitelikleri belirlenen bir malı daha sonra teslim almak üzere yapılan muameledir. “Selem” ve “selef” de denir. Selem, alışverişin bir türüdür ve “selem” ya da “selef” lafzıyla da normal bir satışın bağlandığı şeyle o da bağlanır, akdedilir. Akitlerde ön görülen şartlar, selem akdinde de öngörülmektedir.
Selem, kitap, sünnet ve icma ile meşrudur. Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
“Ey iman edenler! Belirlenmiş bir süre için birbirinize borçlandığınız vakit onu yazın…” (Bakara Suresi 282).
Bu hüküm, selem akdini de bağlamaktadır ve aynı zamanda selem akdi ayetin genel manasının kapsamına da girmektedir.
İbn Abbas’tan rivayete göre, o şöyle demiştir:
“Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Medine’ye geldiğinde Medineliler meyvelerde iki ve üç seneliğine selem yapıyorlardı. Bunun üzerine Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdular ki: ‘Kim selem yapacak olursa; belli ölçüde, belli ağırlıkta ve belli zamana kadar selem yapsın.'”
Buhari ve Müslim bu hadis hakkında ittifak etmiştir.
İbn Münzir şöyle demiştir:
“Kendisinden ilim telakki ettiğimiz herkes, selemin caiz olduğu üzerinde icma etmiştir. Çünkü insanların bu alışverişe ihtiyacı bulunmaktadır. Ekin, meyve ve ticaret sahipleri kimi zaman kendilerine, ekin ve benzeri mahsullerine olgunlaşıncaya kadar masraf yapmak ihtiyacını duyabilirler. Dolayısıyla bu ihtiyaçlarını karşılamak üzere onlar için selem caiz kılınmıştır. Nitekim bununla insanlara bir ruhsat ve ucuzluk da sağlanmış olmaktadır.”