Bir kişi özel mülkiyetten kamu alanına ya da kamu alanından özel mülkiyete fırlatırsa yükümlüdür. Özel mülkiyetten özel mülkiyete, ancak arada kamu alanı varsa, Rabbi Akiva yükümlü tutar, bilginler ise muaf tutar.
Nasıl olur bu? İki balkon kamu alanına bakan bir şekilde karşı karşıya bulunursa ve biri diğerine bir nesne uzatır ya da fırlatırsa, bu durumda kişi muaf olur. Eğer ikisi de aynı seviyedeki bir platformdaysa ve biri diğerine uzatırsa yükümlüdür, ama fırlatırsa muaf olur. Çünkü Levililerin hizmeti böyleydi: İki araba kamu alanında birbirinin arkasında dururdu, ve onlar levhaları birinden diğerine uzatırdı, ama fırlatmazlardı.
Bir çukurun kenarı veya kaya on tefah yüksekliğinde ve dört tefah genişliğindeyse, bunlardan birinden alan veya üzerine koyan yükümlüdür. Daha küçükse muaf olur.
Dört arşınlık mesafeyi duvarda fırlatmak, eğer yerden on tefahtan yüksekse havaya fırlatılmış sayılır; on tefahtan aşağıysa yere fırlatılmış sayılır. Yere dört arşın fırlatan kişi yükümlüdür. Eğer fırlattığı şey dört arşının içine düşer ve sonra yuvarlanarak dışına çıkarsa, muaf olur. Ama dışına düşer ve yuvarlanarak içeri girerse yükümlüdür.
Denize dört arşın fırlatan kişi muaf olur. Ama eğer sığ suysa ve kamu alanı onun içinden geçiyorsa, o zaman dört arşın fırlatan kişi yükümlüdür. Peki bu “sığ su” ne kadardır? On tefah yüksekliğinden az olan sudur. Yani, eğer su sığsa ve kamu alanı onun içinden geçiyorsa, içine dört arşın fırlatmak yükümlülük doğurur.
Denizden karaya, karadan denize, denizden gemiye, gemiden denize ya da bir gemiden diğerine fırlatmak muafiyettir. Eğer gemiler birbirine bağlıysa, biri diğerine eşya taşınabilir. Ama bağlı değillerse, çevrili olsalar dahi, biri diğerine taşınamaz.
Bir kişi fırlattıktan sonra nesne elinden çıkınca hatırlarsa ve nesneyi başka biri yakalarsa, bir köpek yakalarsa veya nesne yanarsa muaf olur. Bir kişiye veya hayvana zarar vermek için fırlatmış ama yara oluşmadan önce hatırlamışsa da muaf olur.
Kural şudur: Günah nedeniyle hatadan dolayı kurban getirilmesi gereken durumlarda, ancak başlangıcı ve sonu unutularak yapılmışsa yükümlülük doğar. Eğer başlangıç hatayla, ama sonu kasten yapılmışsa veya tersi olursa, yükümlülük doğmaz. Ancak başlangıcı da sonu da hatayla olursa yükümlülük söz konusudur.