Lügat açısından rehin; sabit olmak ve devam etmektir. Bir nimet devam ettiği ve sabitliğini koruduğu zaman “ni’metun rahine” denilir. “Rehin”in hapsetmek anlamına geldiği de söylenmiştir. Yüce Allah buyurur ki:
“Her nefis yaptıklarına karşılık rehindir (hapsedilmiştir).” (Müddessir Suresi: 38)
Dini açısından ise rehin; borçlu olan kimseden borcun geri alınamaması sorununa karşılık, borçludan bedelini yerine getirmesi için bir tür güvence olarak bırakılan maldır. Rehin, kitap, sünnet ve icma ile caizdir. Yüce Allah şöyle buyurur:
“Yolculukta olur da, yazacak kimse bulamazsanız (borca karşılık) alınmış bir rehin de yeterlidir.” (Bakara Suresi 283)
Hz. Aişe’den şöyle rivayet edilmiştir:
“Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), bir Yahudi’den veresiye yiyecek satın aldı. Rehin olarak zırhını verdi.”
Buhari ve Müslim, bu hadis hakkında ittifak etmiştir. Müslümanlar, cümle itibariyle rehinin cevazı noktasında icma etmişlerdir.