Peki, elleriyle önceden yaptıkları yüzünden başlarına bir musibet geldiğinde nasıl olacak? Sonra sana gelip Allah’a yemin ederek: ‘Biz yalnızca iyilik etmek ve uzlaştırmak istedik’ derler.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Fe keyfe (peki nasıl) izâ (ne zaman ki) esâbethum (onlara isabet ettiğinde) musîbetun (bir musibet) bimâ (şey sebebiyle ki) kaddemet (gönderdi) eydîhim (elleri) summe (sonra) câûke (sana gelirler) yahlifûne (yemin ederler) billâhi (Allah’a) in (biz) eradnâ (istemedik) illâ (ancak) ihsânen (iyilik) ve tevfîkâ (uzlaştırma)
Mukatil Tefsiri
“Ellerinin önceden yaptıkları yüzünden başlarına bir musibet geldiğinde halleri nasıl olur?” Burada kastedilen, öldürülmek suretiyle başlarına gelen musibettir. Bu, işledikleri günahların sonucudur. Sonra söz kesilmiş, ardından yeniden başlanarak şöyle buyurulmuştur: “Sonra sana gelir, Allah’a yemin ederler.” Bunun benzeri Tevbe sûresinde de geçmektedir. “Biz yalnızca iyilik ve uzlaştırma istemiştik”; yani Mescid-i Dırâr’ı inşa etmekle yalnızca hayır ve doğru olanı amaçladık derler. Şu ayet de onlar hakkında nazil olmuştur: “Mutlaka, ‘Biz sadece iyilik istemiştik’ diye yemin edeceklerdir.” “Allah ise onların söyledikleri sözde yalancı olduklarına şahitlik eder.” (Tevbe 107)
Taberi Tefsiri
Yüce Allah bununla şunu kastetmektedir: Sana indirilene ve senden önce indirilene iman ettiklerini ileri sürdükleri hâlde tâğûta muhakeme olmak isteyen bu kimselerin durumu ne olacaktır? “Başlarına bir musibet geldiğinde” yani Allah tarafından bir ceza ve azap onlara indiğinde; “ellerinin önceden yaptıkları yüzünden” yani daha önce işledikleri günahlar sebebiyle; “sonra sana gelip Allah’a yemin ederler” yani ardından sana gelir ve Allah adına yalan yere, asılsız bir şekilde yemin ederler.
“Biz yalnızca iyilik etmek ve uzlaştırmak istedik” derler.
Bu, Yüce Allah’ın bu münafıklar hakkında verdiği bir haberdir. Allah, onların ibretlerden ve cezalandırmalardan dolayı nifaktan vazgeçmeyeceklerini bildirmektedir. Tâğûta muhakeme olmaları sebebiyle Allah tarafından kendilerine bir ceza gelse bile, ne O’na yönelirler ne de tövbe ederler. Aksine, Allah adına yalan yere ve Allah’a karşı büyük bir cüretle yemin ederek şöyle derler:
“Biz, ona muhakeme olmamızla ancak birbirimize iyilik etmek istedik; onun verdiği hükmün de aramızdaki meselede en doğru hüküm olduğunu düşündük.”
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…