Kendilerine hainlik edenleri savunma. Şüphesiz Allah, çok hain ve günahkâr olan kimseyi sevmez.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Ve lâ (ve sakın) tucâdil (tartışma/savunma yapma) ani’l-lezîne (o kimseler hakkında ki) يختانون (kendilerine ihanet ederler) enfusehum (kendilerine) innallâhe (şüphesiz Allah) lâ (sevmez) yuhibbu (sevmez) men (kim) kâne (olur) havvânen (çok hain) esîmâ (günahkâr)
Mukatil Tefsiri
“Kendilerine ihanet edenleri savunma”; burada kastedilen Tu‘me’dir. “Şüphesiz Allah, hainlikte ileri giden günahkârı sevmez”; yani dininde hainlik yapan ve Rabbine karşı günah işleyen kimseyi sevmez.
Taberi Tefsiri
Yüce Allah bununla şöyle buyurmaktadır: Ey Muhammed! Kendilerine hainlik edenler adına mücadele etme ve onları savunma. Bunun anlamı şudur: Onlar, hainlik ettikleri kimselerin mallarına hıyanet ederek kendi nefislerini hain kılmaktadırlar. Bunlar Benî Ubeyrik’tir. Allah şöyle buyurmaktadır: Onlardan haklarını isteyen ve malları konusunda hıyanete uğrayan kimselere karşı onlar adına mücadele etme.
“Şüphesiz Allah, çok hain ve günahkâr olan kimseyi sevmez.” Yani Allah, insanların malları konusunda hıyanet etmeyi ve bu konuda ya da Allah’ın kendisine haram kıldığı başka şeylerde günaha girmeyi kendisine huy edinmiş kimseyi sevmez.
Bu konuda tefsir ehli de bizim söylediğimiz anlam doğrultusunda görüş bildirmiştir. Onlardan gelen rivayetlerin zikri daha önce geçmişti.
Hasan b. Yahyâ bize rivayet etti. Dedi ki: Abdürrezzâk bize haber verdi. Dedi ki: Ma‘mer, Katâde’den rivayet etti:
“Kendilerine hainlik edenleri savunma.”
Katâde dedi ki: Bir adam amcasına ait bir zırha hıyanet etti, sonra onu yanlarına gelip giden bir Yahudi’nin üzerine attı. Adamın kavmi onun adına mücadele etti. Peygamber de onu mazur görmeye yönelmişti. Sonra o kişi şirk yurduna katıldı. Bunun üzerine onun hakkında şu ayet nazil oldu:
“Kim kendisine hidayet belli olduktan sonra Resûl’e karşı çıkarsa…” (Nisâ 115) ayeti.
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…