İbn Muflih’in Ahvaz’a varmasından sonra, onun Arbuk Köprüsü’nde on gün boyunca konakladığı ve ardından Ali b. Aban el-Muhallabî’ye karşı harekete geçtiği rivayet edilir. Bu karşılaşmada İbn Muflih yenilgiye uğradı ve kuvvetlerini yeniden toparlamak üzere geri çekilmek zorunda kaldı.
Daha sonra tekrar savaşmak üzere döndü. Şiddetli çarpışmalar sırasında Zenc’e ağır kayıplar verdirildi; birçok kişi öldürüldü ve esir alındı. Ali b. Aban bozguna uğradı, ancak bazı adamlarıyla birlikte Beyan’a kaçmayı başardı. Zenc lideri onları tekrar savaşa dönmeye teşvik etmeye çalıştı, fakat kalplerine düşen korku sebebiyle bunu yapamadılar. Durumun böyle olduğunu görünce onları kendi ordugâhına kabul etti; onlar da girip bir süre onun şehrinde kaldılar.
Abdurrahman b. Muflih, ordusunu yerleştirmek üzere Hisn el-Mehdî’ye geldi. Zenc lideri, Ali b. Aban’ı onunla savaşmak üzere gönderdi. Ancak Ali, İbn Muflih’i yenemeyince el-Dakar denilen yere yöneldi.
Bu sırada İbrahim b. Sima el-Bidhâverd’de bulunuyordu ve bir çatışmada Ali’yi mağlup etti. Ali yeniden saldırdığında yine yenildi. Bunun üzerine geceleyin ayrıldı ve kendisini sık ormanlar ve çalılıklar arasından geçiren bazı kılavuzlarla birlikte Nahr Yahya’ya ulaştı.
Abdurrahman, Ali’nin hareketlerini öğrenince ona karşı mevâlîlerden oluşan bir birlikle Taştimur’u gönderdi. Ancak Ali’nin bulunduğu yerin ulaşılmazlığı ve sazlıklarla dolu olması sebebiyle Taştimur ona ulaşamadı. Bunun üzerine sazlıkları ateşe vererek onları dışarı çıkmaya zorladı. Birçok Zenc esir alındı ve Taştimur bunları, zafer haberiyle birlikte Abdurrahman b. Muflih’e götürdü. Ali b. Aban ise kalan kuvvetleriyle birlikte Nasuha denilen yere giderek orada konakladı.
Ali’nin bu hareketi Abdurrahman’a ulaşınca o da derhal ordugâhını el-Amud’a taşıdı.
Bu sırada Ali b. Aban, Nahr es-Sidre’ye doğru ilerledi ve Zenc liderine mektup yazarak takviye ve gemi istedi. İçlerinde çeşitli Zenc birlikleri bulunan on üç gemi gönderildi. Ali bu kuvvetlerle Abdurrahman b. Muflih ile karşılaşmaya yöneldi. Ancak o gün boyunca iki ordu karşı karşıya durmasına rağmen savaş gerçekleşmedi.
Gece olunca Ali, cesaret ve dayanıklılığına güvendiği seçkin askerlerden bir grup seçti. Asıl niyetini gizlemek için ordusunun geri kalanını yerinde bırakarak bu seçkin birlikle birlikte, Süleyman b. Musa eş-Şa‘rânî eşliğinde hareket etti. Abdurrahman’ın arkasına sızarak gece baskını yaptı. Bu baskın sonucunda Abdurrahman ve askerlerine ağır kayıplar verdirdi ve onları geri çekilmeye zorladı. Abdurrahman dört gemisini geride bırakmak zorunda kaldı. Ali bunları ele geçirip geri döndü.
Abdurrahman ise Dulab denilen yere kadar ilerledi ve orada yeniden ordugâh kurdu. Piyade birliklerinden bir kısmının başına Taştimur’u getirerek onu tekrar Ali b. Aban’a karşı sefere gönderdi.
Taştimur ile Ali, Beyan Azer civarında karşılaştı. Çarpışmada Ali yine kaçmak zorunda kaldı ve Nahr es-Sidre’ye çekildi. Taştimur, Ali’nin yenildiğini Abdurrahman’a bildirince Abdurrahman ordusuyla birlikte el-Amud’a ilerledi ve orada konaklayarak savaş hazırlığı yaptı.
Taştimur’un komutasına verilen gemiler düzenlendi ve o bu gemilerle Nahr es-Sidre’nin ağzına ilerledi. Burada Ali b. Aban ile büyük bir savaş gerçekleşti. Ali bir kez daha yenildi, on gemisini kaybetti ve mağlup halde Zenc liderinin yanına döndü.
Abdurrahman ise hemen Beyan’da ordugâh kurdu. Buradan hem kendisi hem de İbrahim b. Sima dönüşümlü olarak Zenc liderinin mevzilerine saldırılar düzenlediler ve onun ordugâhındaki herkesi büyük bir korkuya sevk ettiler.
Bu sırada Basra’da bulunan İshak b. Kundec, Zenc liderinin ordusuna giden erzak yollarını kesmişti. Zenc lideri, Abdurrahman ve İbrahim’in kendisine karşı çıkmasından korktuğu günlerde tüm kuvvetlerini toplar, savaş bittikten sonra ise bir kısmını Basra çevresine gönderirdi. İshak b. Kundec de onlara saldırırdı.
Bu durum yaklaşık on ay boyunca böyle devam etti. Sonunda Mûsâ b. Buğa görevden alındı ve Zenc’e karşı savaşın yönetimi Mesrur el-Belhî’ye verildi. Bu değişiklik haberi Zenc liderine ulaştı.
Aynı yıl Hasan b. Zeyd Kumis’i fethetti ve askerleri şehri ele geçirdi.
Yine bu yıl Muhammed b. el-Fadl b. Sinan el-Kazvinî ile Vehsûdân b. Cüstin ed-Deylemî arasında bir savaş oldu ve Vehsûdân Muhammed tarafından yenildi.
Mûsâ b. Buğa bu yıl el-Salebî’yi Rey valiliğine atadı. Bu sırada Kayğalağ, Takin’e saldırarak onu öldürdü. El-Salebî görevini devralmak üzere yola çıktı.
Bu yıl Bizans imparatoru Sumeysât’ı ele geçirdi. Ayrıca Malatya’ya saldırdı ve halkını kuşattı; ancak halk karşı koyarak onu geri püskürttü. Ahmed b. Muhammed el-Kabis, başkomutan Nagr el-İgritaşî’yi öldürdü.
Yine bu yıl Ahvaz’dan Samarra’ya bir grup Zenc esiri gönderildi. Samarra halkı bunlara saldırarak çoğunu öldürdü ve cesetlerini soydu.
Bu yıl Yakub b. el-Leys Nişabur’a girdi.